HiPP: Proeve Praktische Poëzie


PPP week 6 | 2014

Het krantenbericht klinkt als een gedicht van Louis Radstaak. We feliciteren het Kröller Müller met de verwerving van Forme rumore di motocicletta klik hier voor meer> Maar lees vooral Intonarumori>

PPP week 4 | 2014

HiPP's proeve van visuele poëzie. Klik ook hier>

Louis Radstaak

PPP week 03 | 2014

Geloof het nu maar; HiPP is om webextensieredenen [vanwege de mooie bz] gevestigd in Belize. Zaterdag j.l. in de reisbijlage van de Gelderlander bovenstaande reisreportage. Een paradijs op aarde. You better Belize it!

PPP week 02 | 2014

HiPP-venoot Bert Scheuter archiveerde een zeventiental oude columns uit de reeks 'Door Achterhoekse Ogen' die eerder in de edities Achterhoek van de Gelderlander gepubliceerd werden. Hans Mellendijk schrijft ook daarvoor. En Louis Radstaak is niet minder bedreven in het korte tot zeer korte verhaal. HiPP ook voor uw praktisch proza.

Bert Scheuter>
Hans Mellendijk>
Louis Radstaak>

PPP week 52 en 01 | Middewinterreces

Middewinterstappen | Louis Radstaak

voorin de harmonicabus stappen
om een staanplaats te verkrijgen
op het draaipunt van de trekzaki
nstrument van de weemoed

een drom wandelaars wordt uitgelaten
in het Achterhoekse landschap
soms dicht aaneengeregen
soms uit elkaar getrokken

rondom flarden van gesprekken
nauwelijks hoorbaar een midwinterblazer
in de idyllische buurtschap 't Klooster
waar varkens en masse vet gemest worden

hier houdt men ook lama's gevangen
achter een afrastering met 'ad hoc'-hek
de Dalaï zou hier koude rillingen krijgen
zich zijn gewaad uit hun warme wol wensen

bevrijding van zijn geknechte volk
moet beginnen in de buurtschap 't Klooster
voorbij het Boekenstadje Bredevoort
richting 'Beunhaasghetto' Vragender

waar aan de Poëzie en Prozaroute
bij het maïsland aan de Kapelweg'
iederene' welkom is bij het 'Carbid Treffen 2008'
ook huiverende kloosterlingen

een stoet wandelaars trekt verder
aan het einde van de middag
in het midden van de winter
naar het einde van het jaar

via het Scholtenpad
over de Steproute
langs De Kuitenbijterroute
naar Klavertje Vier

zuchtende tonen klinken
als de menselijke trekzak
tenslotte tot stilstand komt aan tafel
om daarna harmonisch uiteen te gaan.

PPP week 51

OTOFOTO | Hans Mellendijk

Het rokje ontvouwt zich zwierig als zonneschild
't lijkt wel weer geregisseerd door de mannen van
Het instituut voor Praktische Poëzie.
Het flitsblokje onder weg naar het punt L2.

1,5 miljoen kilometer verderop.
Aan boord de precisie telescoop camera's.
Zo scherp; ze een Euro op de maanzien liggen.

We gaan ons binnenkort anders zien in het heelal
op otofoto van melkwegstelsel in 3D.

Gaia ga, ga Gaia ga, ..
Je staat in de sterren.

 PPP week 50 

Louis staat in Op Ruwe Planken met het gedicht SUPERNOVA>


PPP week 49

Nelson Mandela leest Jonker

PPP week 48

HiPP actief in PpGl

 

Het was een genoeglijk samenzijn bij Hotel Doesburg aan de boorden van de IJssel. Nr. 3 van Poëziepuntgl werd ten doop gehouden. Hans staat er in met Loupe> en Hoe Europa lacht>


Louis Radstaak met Ooohh, denktanks>

------------------------------------------------------------------------------------------------ 

PPP week 47 

  

 ROOMSE HERRIE  LIVE in Groenlo

HiPP leden Hans Mellendijk en Louis Radstaak (Bert Scheuter was op dat moment conferencier in café De Radstake) maakten de tocht naar Groenlo, waar ze het ROOMSE HERRIE festival meemaakten. Het was er druk, zij zagen veteraan Alain Gascoigne met het nummer: 

Shake your moneymaker

Shake your moneymaker
You got to shake your moneymaker, yeah
Shake your moneymaker
You got to shake your moneymaker
And then

I got a gal that lives up on a hill
I got a gal that lives up on a hill
Says she'll let me roll her
But I don't believe she will

She won't shake her moneymaker
Won't shake her moneymaker
I want to roll her I keep beggin'
She won't shake her moneymaker
Won't shake her money maker
She won't

Oh yeah

I got a girl, but she just won't be true
I got a girl, but she just won't be true
Won't let me do the one good thing I tell her to

She won't shake her moneymaker
Won't shake her moneymaker
Won't shake her moneymaker
She won't shake her moneymaker
Won't shake her moneymaker
She won't

Oh yeah


Elmore Jamess



PPP week 45

PPP Week



Recensie

Dit is hoe een storm ontstaat

Pim te Bokkel

Het omslag van de nieuwe gedichtenbundel is merkwaardig: de stormachtige lucht is in werkelijkheid een golvende laag in het zand en het zand onderin is het water, wanneer je de afbeelding diapositief en ook letterlijk verticaal omkeert in Photoshop. Met zijn werk is er iets gelijkwaardigs aan de hand: opeens doen zich dingen voor, verschijnen er betekenissen en en gevoelens en daarna is het weer voorbij, zoals bij een windvlaag. Bij het lezen van de gedichten doen zich mooie zinnen voor als: '... de kraai krast / en werpt zich voor de metro / om sneller te zijn'. Of de zinnen '... zo mooi / zijn wij / zo breekbaar nu / Wij zullen altijd blijven zijn / geweest'.

In het gedicht In het diepst van mijn gedachten schrijft de dichter dat er een man woont in zijn hoofd en dat 'Hij wil geraakt worden / om echt te zijn / maar is de man die telkens / ergens anders is'. Het lijkt mij het onderwerp van deze bundel waarin de man ook Storm heet of de naam te Bokkel gebruikt. De onderwerpen zijn o.a. het water, de zee, de dijken, een storm en alle hebben ze een meervoudige functie. 
Zoals zijn hersens: 'Mijn brein / dat alles op een afstand / in de ruimte plaatst / dat orgaan is nu een maagwand / die zichzelf verteert'. Een momentopname van de dichter, die bij het beschouwen steeds verder weg staat en plotseling, vergelijkbaar met de snelheid van een storm weer present is. Hij smeekt bijna om een motief, in Miranda zegt hij: 'Geef me een aanleiding / een dijkdoorbraak / een ijsrots een meteoroïde / iets om op af te stevenen'
Maar hij blijft een gestalte, in Zelfreflectie'Dit is hoe ik dan verschijn: 
Ik wil mijzelf zijn / en doorzien / maar zie mij telkens als een Pim / die mij van buitenaf bekijkt'.
Zelfs de vrouw aan wie hij het gedicht opdraagt is telkens nabij, dan weer veraf, in Liedje'We drijven zonder bakens / uit elkaar en worden ik en jij / en afstand die verlangen is'. Want hij, de dichter wil: 'ongerijmd beweren / dat de wind de wind niet is / en vormvrij met de wind / de onbenoemde dingen zijn'.

Na het fotograferen van beide zijden van het boekje en het downloaden van de app 'Layar' kan men de gedichten horen met zijn stem op de smartphone. Ver weg en toch dichtbij... 

Louis Radstaak

De bundel werd door Nieuw Amsterdam uitgegeven in 2013
http://www.nieuwamsterdam.nl/pimtebokkel

http://www.pimtebokkel.nl/ 

 PPP week 43


Quellensee


op het kanaal vaart een vrachtschip
met de bijzondere naam 'Quellensee'

hij denkt aan zijn trip naar Füssen dat
ligt aan de wonderlijk groene Lech
die uitstroomt in de Forggensee

hij denkt aan de steil oprijzende bergen
waarachter 's winters Schneebretter
zeer zwaar voort kunnen razen

het leven uit een prins der Nederlanden rukken
binnen enkele ogenblikken voordat het
gevaarte beneden tot stilstand komt

zoals het bewustzijn werd gezogen uit de
koning van Beieren toen hij verdronk
bij München in de Starnberger See.

Louis Radstaak

  ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 42 

In het oog van de storm


Een tipje van de sluier op eLinea, de kersverse Nederlandse Spotify voor kranten, tijdschriften en poëzie. Dit is hoe een storm ontstaatSneak-preview>

Voor de liefhebbers aan deze kant van de IJssel is er een presentatie in het Poëziecentrum te Bredevoort, zaterdag 19 oktober vanaf 14:00 u. Louis Radstaak en Hans Mellendijk begeven zich dan ook in het oog van de storm en helpen Pim te Bokkel bij de presentatie. 

  ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 41

Bundel TT Poëzie voor Egbert Streuer

Voormalig motorcoureur Egbert Streuer nam 16 mei 2007 in Assen het eerste exemplaar in ontvangst van de bloemlezing TT Poëzie. De bundel bevat poëzie van dichters die vorig jaar een bezoek brachten aan de TT motorraces in Assen. Initiatiefnemer van de bundel is Erik Harteveld, stadsdichter van Assen. Uitgever is Passage in Groningen, het werk kost € 10.-- en bevat 48 bladzijden.


Een van de dichters is Rense Sinkgraven uit Groningen. 

Hij maakte het gedicht: 


dubbel T


Dit is een afvalrace van dromen.

Buiken domineren ons uitzicht.

Een jongen wankelt bier beladen.

Ik denk aan brommers,

blitse meiden en verlies.

                                                                                                                                                                                                         

----------------------------


Lees ook deze dichter: http://louisradstaakgedichten.blogspot.nl/p/motorgedichten.html

 

  ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 40 

 Poezie trucata, denk hier maar eens over...

  ----------------------------------------------------------------------------------------------   

PPP week 39  

Bert Scheuter 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------   

PPP week 38 

Bert Scheuter 

   ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 37 

REIZIGER


Met blijdschap verneemt Het instituut Praktische Poëzie dat

diep in de ruimte voorbij de rand van het zonnestelsel

Voyager I verder het heelal in vaart met aan boord de song

Johnny B. Goode, voor die niet kunnen lezen, om te worden gehoord

hoe een gitaar kan klinken als een bel. Ga reiziger ga, ga reiziger.


Als we vannacht een ster zien flonkeren

denken we aan 'Johnny B. Goode tonight'.


Hans Mellendijk

 

   ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 36 


  ----------------------------------------------------------------------------------------------  

  ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 35 

 Seamus Heaney (1939-2013)

De Ierse auteur Seamus Heaney is overleden, zo meldt NRC Boeken. Heaney groeide op in een boerengezin en debuteerde in 1966 met de dichtbundel Death of a Naturalist.  Zijn meest recente dichtbundel verscheen in 2010, District and Circle, en werd door Onno Kosters en Han van der Vegt vertaald voor Meulenhoff. Seamus Heaney won in 1995 de Nobelprijs voor de literatuur.

Onno Kosters en Han van der Vegt vertaalde vier gedichten van Heaney voor het Gereedschap-nummer 01 van Terras. Onno Kosters schreef er een inleiding bij.

Werk van Seamus Heaney dook geregeld op in Raster, in vertaling van H.C. ten Berge, Janneke van der Meulen, Peter Nijmeijer en Willem van Toorn. Voor het ‘Eet-nummer’ (53) stelde Ten Berge een ‘maaltijd met zes dichters in het Nederlands opgediend’ samen onder de titel ‘Oesters & gestoofde pot’. Voor die oesters zorgde Seamus Heaney. 

naar: Oote Oote en NRC boeken

 De hooivork

Van alle gereedschappen raakte de hooivork het dichtst
aan hoe hij zich volmaaktheid voorstelde:
als hij zijn opgeheven hand balde en ermee mikte,
voelde ze als een speer, doeltreffend en licht.

Dus of hij nu voor krijger speelde of voor atleet,
of juist hard aan het werk was in zweet en kaf,
hij hield van de nerf van het tapse, donkergevlekte essenhout
satijnglad geworden van zijn eigen natuurlijke politoer.

Gespijkerd staal, gedraaid hout, gloed, nerf,
gladheid, rechtheid, rondheid, lengte en glans.
Zweetgebeitst, gescherpt, uitgewogen, beproefd, toegerust
De veerkracht, de greep en de vaart van het ding.

En als hij dan dacht aan de halen die het verste reikten,
dan zag hij de schacht van een hooivork horizontaal langsscheren,
evenwichtig, onverstoorbaar door de ruimte,
zijn tanden sterverlicht en volkomen geluidloos –

maar leerde ten slotte die simpele lijn
voorbij zijn eigen doel te volgen, tot waar aan gene zijde
volmaaktheid – of wat daaraan raakt – wordt voorgesteld,
niet in de mikkende, maar in de zich openende hand.


Seamus Heaney 1939 -2013

uit: 'Seeing Things', 1991

vertaling: Onno Kosters en Han van der Vegt

    ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 34 

Transformator 


Dichtbij de afslag naar Haarlo staat deze halte 
met de onwaarschijnlijke naam 'Transformator'. 
Hij is geheel transparant en zonder zelfplakkend kleefwerk. 
Ook staat er een gerieflijk lijkende bank bij, 
waar je desnoods een uur kunt wachten op de volgende bus. 
Het lijkt allemaal iets teveel voor deze halte tussen Borculo en Neede, 
maar ik kan me vergissen: het is er misschien soms druk. 
Net als in een trafo, waar de deeltjes in trillende opwinding staan 
om ergens heen gestuurd te worden, 
iets te doen voor hun meester, voor mij bijvoorbeeld. 
In mijn achteloos lijkende nonchalance verklaar ik 
dat ik deze halteplek in deze bocht van de weg 
met het gezicht op het Westen en met deze magische naam 
wel het mooist vond op deze maandag in augustus.

(met dichterlijke dank aan Hans Mellendijk)  

   ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 33 

In de afgelopen dertig jaar voerde Ron Rijghard, kunstredacteur van NRC Handelsblad en nrc.next en redacteur van poëzietijdschrift Awater, talloze gesprekken met dichters. Over hoe ze werken, wat hen inspireert en hoe hun gedichten gelezen moeten worden. Zijn interviews met 32 Nederlandstalige dichters zijn nu opgenomen in de bundel Ik deug alleen voor poëzie, die volgende week zal worden gepresenteerd in Spui 25 en waaruit u vanavond een uitgebreid fragment kunt lezen; een interview met Anneke Brassinga, de dichteres die in 1987 debuteerde met Aurora en in haar carriere onder meer de Herman Gorterprijs, de Paul Snoekprijs en de VSB poëzieprijs won. 

  ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 32

Rijbaanregels

Al wie zich in de baan wil wagen
Dient dit vooraf beleefd te vragen
Die links rijdt heeft de meeste praats
Wie rechts is maakt voor de ander plaats
Wie stapt moet naast de hoefslag gaan
Wie zijgang rijdt heeft vrije baan
Rijdt veel, praat weinig, tot besluit
Komt tijdig, ga op tijd eruit.

(Anonymus)

  ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 31

  

HOE MOOI IK VERDWEEN


Sommigen zijn hun leven lang zoek,

verstoppen zich in de diepte van een schelp

of liggen reeds onder een verweerde steen.


En nu ikzelf [tot datum x] weg ben

betreur ik dat niemand zag 

hoe mooi ik verdween.


[collega X beantwoordt uw mails]


Maarten Inghels


======================================================== 

30 januari is GEDICHTENDAG 2014 


Steun Gedichtendag en installeer zelf OUT OFFICE POETRY van dichters 

als David Troch, Maarten Inghels, Joke van Leeuwen, 

Stijn Vranken en Ester Naomi Perquin

Kijk snel op www.gedichtendag.com en kies jouw Out-Of-Office-gedicht. ======================================================== 

  ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 30

Hier is de hit van Jeffrey Spalburg over Hengelo (O) en Hengelo (Gld)!!


 ----------------------------------------------------------------------------------------------

 

PPP week 29

Kila van der Starre is de wederhelft van het dichtersduo Kila en Babsie, dat regelmatig het podium beklimt. 

Omgedraaid

Ik schiet binnen telkens naar het scherm,
het grijs met oranje uitgevoerde plan.
Het regent en ze blijven maar
gaten maken en fietsen stapelen.

Ik zal het beeld moeten binnengaan.
Ik maak de ketting los,
doe alsof ik probeer
verbaasd te zijn
wanneer ze reageren,
tillen het voor mij op
als een meisje
onder de oksels
uit een stille menigte.

Ze leunen op hun werk,
merken dat ik dankje mompel,
niemand fluit.

Aangekomen merk ik
dat het slot is blijven hangen,
wacht met mijn hand op 
het zadel tot het donker wordt,
fiets de kou mijn knieën uit.

Voor ons huis hangt 
een treurende arm.
Ik spring over gaten
naar het koude metaal,
merk dat ze toch
begonnen zijn met dichten.


Kila van der Starre

 -----------------------------------------------------------------------------------------------

 PPP week 28 

Koffie 


Helaas moesten wij veel te vlot

de koffiezaak verlaten

ik blijf hangen waar we zaten

en mijn dromen gaan op slot.


Ik voel me vrolijk, uitgelaten

onder invloed van jouw blik

en in mijn hoofd zijn jij en ik

gewoon nog altijd aan het praten.


Lennart van Nieuwenhuijzen schrijft iedere week Poëzie op zondag.  

 ----------------------------------------------------------------------------------------------- 

 PPP week 27

 -----------------------------------------------------------------------------------------------

 PPP week 24 

Souvenirs Midzomertuin Bredevoort 2013 | Sina Klein | 'Ontrafeling'


Louis leest onze, zijn vertaling van het gedicht 'ENTFASST'>
geschreven door Sina Klein.

Sina und Louis


Ontrafeling

ssssst / maak de binnenstemmen stil, 
wees als de walnootdop op de wateren, 
de nacht verlangt niet veel, 
alleen toegang tot het breekbare omhulsel.

de rivier wiegt mij heen en weer 
als een zacht lichaam, venuslijf. 
ze zoekt het tijdverdrijf en dringt binnen in 
mijn houtwerk, want het is willoos

-het: dient alleen ‘s nachts als vlot, en de maan 
schommelt dronken van de zonnelikeur, 
- ze groef mij vouwen in het dagelijks gelaat 
dat overblijft - hier op de Venuswateren, 
in haar armen: uitgehold en stil.



of toch:
sssst/maak de stemmen binnen stil? 
vloed i.p.v. rivier? [vloed en vlot?]

Hans Mellendijk

  

-----------------------------------------------------------------------------------------------    

 PPP week 23

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 22

Loupe

















Het instrument nog geen melkpak groot om 
vanaf de maan naar de aarde te kijken
voor een pixelportret om te vergelijken.

Om te vergelijken pieken in het licht
spectrum met die van exo-exemplaren
met de meest aardachtigen tot nu toe.

In de zoektocht naar buitenaards leven
ontdekte men Kepler 62e en
62f. Planeten niet te warm en

niet te koud. Twee verse verre planeten.
Gemeten methaan niet alleen een zucht
van melk- en/of vleesbeestengerucht.

Hoe een enkele pixel het verlangen
naar universeel broederlijk gezelschap
meet. Louis Radstaak seint dra terug:

'Dat lijkt wel erg ver weg van mijn bed.
Wat leuk! Een Kepler vol met runderen.
In dat geval wil ik wel een enkele reis.'

Als dat geen mooie schitterende actie
is van Het instituut Praktische Poëzie.
Kepler-cattle; spacecowboys Bonanza.

Hans Mellendijk

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

 PPP week 21

Foto: Theo Kock

DOETINCHEM - Henk Beunk is de eerste Dichter des Achterhoeks. De Westendorper werd vrijdagavond door zijn landelijke evenknie Anne Vegter in Doetinchem verblijd met de eretitel.

De uitverkiezing van de Dichter des Achterhoeks - een initiatief van dagblad De Gelderlander - ging de afgelopen weken gepaard met een felle strijd waarbij het publiek kon stemmen op een van de vijf genomineerden. Die vijf - naast Beunk ook Hans Mellendijk uit Varsseveld, Maarten Buser uit Wehl, Eva Schuurman uit Wichmond en André van Gessel uit Doetinchem - waren door de jury geselecteerd uit zeventien kandidaten.

Van de mogelijkheid een stem uit te brengen, werd uitbundig gebruik gemaakt. Niet minder dan 2112 stemmen werden (via internet) uitgebracht door de publieksjury. Daarvan ging 34% naar Henk Beunk.

Volgens Dichter des Vaderlands Anne Vegter geldt voor de drager van de titel een belangrijk devies: "Blijf de dichter die je al was." Henk Beunk, die zich beduusd toonde over de uitverkiezing, beloofde dat te proberen. "De komende twee jaar zal ik mien best doen!"

De Gelderlander organiseerde de uitverkiezing in samenwerking met het Poëziecentrum Nederland. De vakjury, die de kandidaten selecteerde, bestond uit Anne Vegter, Wim van Til van het Poëziecentrum en Gelderlander-journalist Gerco Mons. De bekendmaking vond plaats in café Luther in Doetinchem.

De kersverse Dichter des Achterhoeks start zaterdag in die functie. Bedoeling is dat hij periodiek een gedicht schrijft over een Achterhoeks onderwerp.

Thuis

de mooiste plek op aarde
klinkt de vreemde als een klucht
de streek raakt overtrokken
het landschap neemt zijn vlucht

waar ik huis daar heet het heilig
maar niet door plaats of streek
wie enkel woont verwart zich
doorziet de muren niet als fake

wonen tart de vrede
als de geest zich niet bevrucht
een pand verhoort geen bede
als het hart zich nimmer lucht

waar ik woon daar moet het leven
anders huist mijn ik verstoord
waar ik aard daar kan ik geven
in een Achterhoek die spoort

daar het klopt wil ik daar wonen
op een bodem die mij voedt
daar mag de streek mij tronen
voelt de aarde als mijn bloed.

andere gedichten: Handen en Gemeenteschap

 ----------------------------------------------------------------------------------------------- 

 PPP week 20, als 19 en eerder 

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

 PPP week 19 

Eva Schuurman is verkozen tot één van de vijf Dichters des Achterhoeks bij dagblad De Gelderlander. De anderen waren Henk Beunk (Omsmeder), Buser, André van Gessel en Hans Mellendijk (Omsmeder). De grote finale is op vrijdagavond 31 mei in grandcafé Luther in Doetinchem. De winnaar wordt door Dichter des Vaderlands Anne Vegter bekend gemaakt. 

Teveel meisjes


Je zegt dat er 

teveel meisjes in mij

opgesloten zitten,

dat vind ik mooi.

Daarom laat ik er 

eentje voor je vrij,

je kent haar 

nog van vroeger.

Ze vliegt 

zonder aarzelen

op jou af.

En in ruil 

voor dat vertrouwen,

geef jij haar 

onderdak.

Goedkeurend 

kijk ik toe,

- een gepaste afstand 

in acht nemend -

want al mijn 

andere meisjes 

zijn strontjaloers.


Eva Schuurman

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 18  

André van Gessel is verkozen tot één van de vijf Dichters des Achterhoeks bij dagblad De Gelderlander. De anderen waren Henk Beunk, Hans Mellendijk (Omsmeder), Maarten Buser en Eva Schuurman. De grote finale is op vrijdagavond 31 mei in Grandcafé Luther in Doetinchem. De winnaar wordt door Dichter des Vaderlands Anne Vegter bekend gemaakt.

Krimpregio

Ooit was 'krimp' een trui,
te heet gewassen en gekrompen aan de lijn,
die te strak om je lijf zat.
Of gewoon omdat je, als kind en puber,
uit je kleren groeide.
Dan ging de trui naar je jongere broertje.
Wat kon de trui er aan doen?

Nu spreekt men ook van 'krimp'.
De regio is jarenlang te heet gewassen
en krimpt aan de lijn.
Nu zit het leven ons te strak
om ons verwende lijf,
dat bol staat van welvaartsvet,
verstopt is geraakt van vooruitgangscholesterol.

En in plaats dat we de hersenspinsels
van 'altijd meer' in ons eigen hoofd,
de vraatzucht in onze eigen buik,
de onrust van onze eigen benen en voeten
de hebzucht van onze eigen handen
tot 'krimpregio' verklaren,
nemen we liever onze leefomgeving de maat.


André van Gessel 

 -----------------------------------------------------------------------------------------------  

 PPP week 17

Henk Beunk is verkozen tot één van de vijf Dichters des Achterhoeks bij dagblad De Gelderlander. De anderen waren Hans Mellendijk (eveneens Omsmeder), Maarten Buser, André van Gessel en Eva Schuurman. De grote finale is op vrijdagavond 31 mei in grandcafé Luther in Doetinchem. De winnaar wordt door Dichter des Vaderlands Anne Vegter bekend gemaakt.


Handen ...


... vertalen spraakloos

gevoelens en gedachten

vertolken visie

zenden prikkels uit


handen verbinden

reiken vriendschap aan

tonen karakter

spreekbuis van de ziel


handen vormen beelden

geven zin aan woorden

creëren kunst

werktuig van de geest


handen zetten de toon

duiden richting

strelen vorm aan liefde

Fingerspitzengefühl


handen verrijken levens

spreken boekdelen

handen berusten

maar zwijgen zelden


Henk Beunk

  -----------------------------------------------------------------------------------------------  

 PPP week 16

Hans Mellendijk is verkozen tot één van de vijf Dichters des Achterhoeks bij dagblad De Gelderlander. De anderen waren Henk Beunk (eveneens Omsmeder), Maarten Buser, André van Gessel en Eva Schuurman. De grote finale is op vrijdagavond 31 mei in grandcafé Luther in Doetinchem. De winnaar wordt door Dichter des Vaderlands Anne Vegter bekend gemaakt. 

Beeld: Pieterjan Duitshof - Hans Mellendijk (Kienholz) | De Huisbode 

Achterhoek

Een meiboomgedicht voor de top van de krimp.
Om kramp te bestrijden her te bezinnen.
Om er duizenden kansen mee te winnen.
Een moment achteloos rijmend op de timp

geschreven; de landstreek waarvan de naam
zelfs is bedacht door de dichter, sluit er
achter de heuvel het boomtheater
bij, het uitzicht ontsluiten door wel tezaam

te zingen! Wereld in een web geweven,
ik vanuit paradijselijke hoek
het beste van beide kanten zoek.
Glasvezelbekabeld bruisend van leven.

Waer iemand duisent vreugden soek
Mijn vreugt is in dees' achter-hoek 

Hans Mellendijk 

 -----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 15

Sonnet van Siauliai tot Sinderen

(ter gelegenheid van Huntenkunst Achterhoek-Litouwen, in en rondom de DRU Cultuurfabriek te Ulft, mei 2013)


Op vierenzestig velden schaakt de Moeder Gods:

is zij de witte dan wel de zwarte helft van twee?

Zij speelt de toren van Laurentius vol trots

de damevleugel op - en vanuit de melee


der kruisen in Vytautas' dreven voorwaarts trekt

een geestelijke raadsman richting roggeveld

waar een gesneden beeld tot leven wordt herwekt

en op vermetel paard ter slag naar Grunwald snelt.


Gesloten stelling, zelfs aan de bedrukte kant,

wordt nu door Gediminas' toren overmand,

tot in het bosch dat zich vanaf Druskininkai


naar Idink uitstrekt met een weldoorvoelde draai

beslissend verschoven uit Arnt zijn meesterhand:

zo wordt wat west is oost, zo wordt wat kind is kraai.


P.B. Kempe, januari 2013


(een dubbelbeeld van de Moeder Gods met het Jezuskind, oftewel Marianum, hangt nu gescheiden aan weerskanten van de Nederlands-Duitse grens te Anholt en Silvolde. Het zou omstreeks 1475 door Arnt, ook de Meester van Varsseveld genaamd, zijn vervaardigd. Volgens de overlevering is het beeld in de Tachtigjarige Oorlog verwijderd van de oorspronkelijke plaats in de Varssevelder Laurentiuskerk: de ene helft, huilend aangetroffen in een roggeveld, werd met bedroefd gezicht (vandaar de latere uitdrukking "bedrukte Moeder Gods") in de Antoniuskapel op Sinderen herplaatst, nabij het Idinkbosch, en later overgebracht naar de Mauritiuskerk te Silvolde.)

(Vytautas en Gediminas - naar laatsgenoemde is een toren in de hoofdstad Vilnius gedoopt - waren historische vorsten van het Litouws-Pools Groothertogdom, dat in 1410 bij Grunwald te midden der Mazoerische Meren de legermacht van de Duitse Orde der Kruisridders verpletterend versloeg)

(de memoriaalkruisenheuvel nabij Siauliai, midden in het huidige Litouwen, is een vermaad pelgrimsoord. In het door water en bos omgeven Druskininkai, kuuroord in het zuidoosten des lands, groeide Mikalojus Konstantinas Ciurlinis op (1875 - 1911), de vermaarde Litouwse componist, musicus en beeldend kunstenaar.)  

 -----------------------------------------------------------------------------------------------   

PPP week 14

HiPP nam deel aan de Kunstwandelroute 2013 in Hummelo. 

Lees hier meer over 'Een landgoed vol kunst'  

 -----------------------------------------------------------------------------------------------  

 PPP week 13

geen tekst wegens....

 -----------------------------------------------------------------------------------------------   

 PPP week 12


Naobers gift

Opens weerklònk 't moordersleed oraal
op Facebook heel sociaal mediaal.
Op ritme van ni-je tied.

De doodsklokken luudden 'e as dekmantel
de liefde um 'eslagen in ieverzóg.
De zóg naor pegulanten.

Zee kroppen van kramp aover 't geharkte grind
zee dachten jao mangs an 't gif daor op 't land.
Zee daor toch de bladluuze.

An Hiddinkdiek, Haelweg in tweeënviefteg
an zommermeddag in juli hie 't gif gaf.
Andieviemaol vermengde.

Dree slachtoffers uutendelek uut 'eteld
dree rouwkoetsen achtermekare reden.
Dreevoudeg moord óp 't leste.

Nao het beieren van de doodsklokken
naober wier dan toch dufteg in kraag 'evat.
Nao slagmaols heuren zeggen.

Hans Mellendijk 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 11

POËZIEWEEK VERDRIEDUBBELT POËZIEVERKOOP



 

Uit: http://poetryinternationalweb.net/pi/site/home/index 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 10

 ------------------------------------------------------------------------------------------------ 

PPP week 9

Hans Mellendijk ging op bezoek bij zijn Hobokense vrienden t.g.v. vernissage Cicatrizado - Gelittekend

Een Foto- en gedichtententoonstelling van zondag 24 februari 2013 tot zondag 24 maart 2013. Voor ‘Cicatrizado’ of ‘gelittekend’ laat Frank De Vos zijn mededichters aan de slag gaan met foto’s van gelittekende bomen. Het thema vond hij tijdens een vakantie in een park op Tenerife. Zomaar op een palmboom in La Laguna.

De schors was hevig aangetast, uitgeteerd met diepe holtes. In het verzengende zonlicht leken ze op zwerende inkervingen. De foto’s die de inspiratie gaven voor de gedichten zijn abstracte beelden van Hartmut De Maertelaere.
De foto’s en gedichten worden tentoongesteld in kasteel Sorghvliedt.

Vernissage met ontbijt op zondag 24 februari om 10 uur.
Om 11.30 uur Cicatrizado: enkele dichters brengen een selectie uit de bundel.
Met muzikale interventies van Judith Ermert op cello.

Winterswijk - Tenerife

Gelittekend door aardkorst
verschuiving tropische zee
komen in steengroeve
Trias tektonische
feiten aan het oppervlak.

Zoas mien taal biestert
zwerend in moderspraok
ontstarfelek zeek,
eeuweg gelitteikend
Wenterse binnenzee.

Zoals de palmbomen
in La Laguna gelittekend
onsterfelijk ziek,
telkens weer zoete zoute
zomerse Rorschachtest.

Nog 1 gram metafysica
en de hel barst los.


Hans Mellendijk

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 8


Bij de dood van Roger Raveel, Belgisch schilder, (15 juni 1921 - 30 januari 2013)


MINDER

Wekenlang vroor het godsbewijzen
uit de grond en hingen vlokken in de lucht
als een fatale afloop.

Een bevolking hulde zich eerst in burchten,
dan in dons en viel toen stil.

De staalarbeiders aan hun koude lijnen.
Ze stonden erbij als de werkloze mannen en vrouwen
die ze zouden gaan worden.

Een koningin kondigde haar vertrek aan na drieëndertig
lange jaren. Haar woorden waren nog niet koud
of moederloos reageerden haar onderdanen.

Dichter bij huis ging een knokige reus bij ons vandaan.
De oude schilder stierf en over het land regende het
scherven van spiegels en witte vierkanten.

Dat hij er niet meer was, maar dat zijn schilderijen -

We zaten vast in het putteke van de winter en liepen
ten einde. Er was van alles minder en als vanzelf
werd het een week om naturalistisch op terug te blikken.

Max Temmerman

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 7

 

Doe-het-zelf


Na zichzelf, met een witte lijn,

te hebben omkrijt, herrijst hij

van de plaats delict, hijst zich

stap voor stap in nieuwe voeten,

past zijn kuiten, dijen (als gegoten),

omgordt zich met een schaambeen

en een buik van genereuze omvang.


Stof daalt neer: zijn navel schudt hij uit;

zijn middenrif, zijn twaalfde rib

schragen hart en longen die hij inslikt

uit het niets, zo zonder mond nog,

zonder tong, alsof hij licht schiep

dat kortelings voorafging aan de zon.


Ontboezemt dan zijn borstkas, slaat

losjes zijn armen om zich heen, lijnt

zijn nek uit, stelt atlas en draaier aard-

en nagelvast. Staat als een huis.


Als kroon op het werk welt meesterlijk

het ravissante hoofd. Hoofd vol hersens,


hoofd aan barrels, waaruit hij ontstond.


Onno Kosters, winnaar Nationale Gedichtenwedstrijd Thuring 2013 

  ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 6

 

Onderweg

Afscheid van Holland nemen valt niet zwaar,
in Hilversum staat op beschaafd niveau
een humanist te liegen; men hoeft maar
een hand uitsteken om hem met een knop te smoren;
uit Brussel is altijd muziek te horen.
De weg naar 't zuiden weet niet meer hoe snel
hij zich aan mij zal onderwerpen
en ondertussen rijd ik de gemeente binnen
van de verscholen luisteraars
te Ukkel en te Sint Niklaas.
Serge Prokovieff fluit en regent
mij lachende doch vastberaden tegen.
Nu zetten onder mij hardrubber banden
remmend in de steenweg hun tanden
en tolt een wijzer mij wat franken kwijt;
dan ik al weer verder en ik drijf
pijlsnel in een hobokoncert
langs witte meren fluitekruid
met eilanden van eeuwenoude stammen.
Laat ze in Nederland maar zwammen.


J.B. Charles

uit: 'Gedichten 1944-1982', 1987. 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 5

 

Zienderogen


proevendertongen laf

horenderoren doof

ruikenderneuzen niets

voelenderhanden dood

zienderogen blind


proevenderoren 

horenderneuzen 

ruikenderhanden 

voelenderogen 

ziendertongen 


proevenderneuzen 

horenderhanden 

ruikenderogen 

voelendertongen 

zienderoren 


proevenderhanden 

horenderogen 

ruikendertongen 

voelenderoren 

zienderneuzen 


proevenderogen 

horendertongen 

ruikenderoren 

voelenderneuzen 

zienderhanden 


proevendertongen laf

horenderoren doof

ruikenderneuzen niets

voelenderhanden dood

zienderogen blind 


Hans Mellendijk 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 4

Kennismaking met de poëzie
Vertaling: Kees van Kooten

Ik vraag ze een gedicht te noemen
en dit tegen het licht te houden
als een kleurendia


of een oor tegen deze bijenkorf te drukken.

Ik zeg laat een muis in het gedicht los
en kijk hoe hij de uitgang zoekt,

of schuifel rond in de kamer van dit gedicht
en tast langs de wanden naar de knop van het licht.

Ik wil dat ze waterskiën
over het oppervlak van een gedicht
en zwaaien naar de auteursnaam op het strand.

Maar het enige dat zij willen
is het gedicht met touwen op een stoel binden
en er een bekentenis aan ontwringen.

Zij beginnen te meppen met stukken tuinslang
om erachter te komen wat dit te betekenen heeft.

Billy Collins (1941)

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 3

Ooit moet poëzie, dat wil zeggen, tekst die rijmde, voornamelijk gebruikt zijn om kennis in op te slaan die dankzij het rijm gemakkelijker te onthouden was. Niet alleen maar daarvoor, spannende verhalen werden ook op rijm verteld, en liefdespoëzie is ook altijd populair geweest. Maar een substantieel deel van de verzen en rijmen werd niet alleen om het esthetisch genot geschreven, maar ook met een praktisch oogmerk.

Die tijd is zoals we weten lang voorbij, de poëzie heeft zich al geruime tijd geleden van de wereld afgekeerd, het begrip ‘zuivere lyriek’ heeft opgeld gedaan en bij zuivere lyriek past zeker geen nut. Nog niet eens iets dat je ‘werkelijkheid’ zou kunnen noemen. Zou een middeleeuwer de woordcombinatie ‘nuttige gedichten’ misschien licht tautologisch vinden, wij vinden die nu eerder paradoxaal. Het enige ‘nut’ dat wel eens aan poëzie wordt toegeschreven is een ander soort nut: de taal bevrijden, de mens verrijken of verrassen, een andere kijk op de wereld geven, nieuwe bewoordingen vinden voor oude gedachten en gevoelens, het beeldarsenaal uitbreiden enzovoort. Dat zijn allemaal geen dingen die we ‘nuttig’ of ‘praktisch’ plegen te noemen. Wat mooi is is moeilijk is de titel van een essaybundel van Gerrit Krol, de titel Wat mooi is is nuttig is nog niet verschenen.

Het begrip ‘Nuttig gedicht’ werd de Raster-redactie aan de hand gedaan door Tine van Buul en Bianca Stigter die het weer hadden van een Engelse bloemlezing ‘The Faber Book of Useful Verse’. Van Buul en Stigter begonnen met het aanleggen van een verzameling waarin allerlei nuttigs en quasi-nuttigs een plaats vond. Want hoeveel heb je aan aanwijzingen als die van Emily Dickinson in haar beroemde:

To make a prairie it takes a clover and one bee,
One clover, and a bee,
And revery.
The revery alone will do,
If bees are few.


Het valt vol te houden dat men dankzij dit gedicht tenminste geleerd heeft hoe een weide te maken, maar over de praktische voordelen daarvan valt te twisten. Anders is het met het in dit nummer afgedrukte vers van de in het Swahili schrijvende dichter Ahmed Sheikh Nabhany – in zijn gedicht wordt gespecialiseerde kennis aangaande de bouw van een bepaald type schip bewaard.

Over de begrenzingen en mogelijkheden van poëtische raadgevingen en over de aardigheid van een bloemlezing van dergelijke poëzie schrijft Bianca Stigter in dit nummer een beschouwing met veel voorbeelden.

De redactie van Raster wilde wel eens weten wat voor nuttigs, praktisch’ en of bruikbaars Nederlandse dichters hun lezers nu nog te bieden hebben, en nodigde daartoe allerlei dichters uit om een bruikbaar vers te schrijven. Gebruiksaanwijzingen, handleidingen, richtsnoeren, voorschriften, gidsen, leerdichten, raadgevingen, tips, recepten. Dingen als ‘Hoe bouw ik een…”Hoe te…”Zeven manieren om…”Handleiding voor’ ‘Zo geraakt men van a naar b’ etc. Veel dichters zijn op dit verzoek ingegaan en wie wil kan uit dit nummer zowel leren hoe te poseren, als hoe een ui in de oven te poffen, hoe een kersenbonbon te eten, een kat te missen, zich te gedragen bij het huwelijk van een dochter als klaar te komen, de wereld te begrijpen of dieper te zwijgen.

Van een aantal buitenlandse dichters, van Brecht tot Maggie Hannan, zijn ook wat nuttige of quasi-nuttige gedichten opgenomen waarvan sommige, zoals bijvoorbeeld een zeer leerzaam gedicht van Nicanor Parra over hoe een echt directe trein eruit zou kunnen zien en een ‘Slaaprecept’ van James Tate (‘brei de muggen aan elkaar/ onder je pyjama/ laat een vreemde aan je voet zuigen’) voor dit nummer vertaald werden. Jan de Roder, van wie eind vorig jaar het essay Het schandaal van de poëzie verscheen, schrijft over de uitgesproken onnutte oorsprong van de poëzie en over de beperkingen van de (poëtische) taal. Les Murray legt in zijn ‘Verdediging van de poëzie’ uit waarom bijna alles een gedicht is, Tijs Goldschmidt geeft voorbeelden van écht praktische poëzie bij sommige Afrikaanse stammen en Rein Bloem leest een altaarstuk alsof het een gedicht is en nog nuttig bovendien.

uit: Raster 92, 2000
 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 2



Het licht in de duisternis

in deze doolhof van letters
zoek ik naar een gaatje
om u een stukje buitenlucht te tonen
of een kinderhandje dat hoepelt.
ik kan wel schrijven "akst mik strlos"
en bedoelen dat ik niet te spreken ben
maar men zal toch binnenkomen
ik moet verstaanbaar uw werkelijkheid
ontvreemden als een zakkenroller.

oh ik geniet als ik u wanhopig
naar het oude evenwicht zie grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren

het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen
maar onder de oppervlakte stromend
steeds weer nieuwe huid te voelen
dit gevecht is eindeloos en zonder uitzicht
daarom verlaat de dichter zijn vers als een bedelaar. 

J. Bernlef
Uit: Kokkels. 
© Amsterdam, 1960.
------------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 1

Middewinterstappen

voorin de harmonicabus stappen
om een staanplaats te verkrijgen
op het draaipunt van de trekzak
instrument van de weemoed

een drom wandelaars wordt uitgelaten
in het Achterhoekse landschap
soms dicht aaneengeregen
soms uit elkaar getrokken

rondom flarden van gesprekken
nauwelijks hoorbaar een midwinterblazer
in de idyllische buurtschap 't Klooster
waar varkens en masse vet gemest worden

hier houdt men ook lama's gevangen
achter een afrastering met 'ad hoc'-hek
de Dalaï zou hier koude rillingen krijgen
zich zijn gewaad uit hun warme wol wensen

bevrijding van zijn geknechte volk
moet beginnen in de buurtschap 't Klooster
voorbij het Boekenstadje Bredevoort
richting 'Beunhaasghetto' Vragender

waar aan de Poëzie en Prozaroute
bij het maïsland aan de Kapelweg
'iederene' welkom is bij het 'Carbid Treffen 2008'
ook huiverende kloosterlingen

een stoet wandelaars trekt verder
aan het einde van de middag
in het midden van de winter
naar het einde van het jaar

via het Scholtenpad
over de Steproute
langs De Kuitenbijterroute
naar Klavertje Vier

zuchtende tonen klinken
als de menselijke trekzak
tenslotte tot stilstand komt aan tafel
om daarna harmonisch uiteen te gaan.

Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

PPP week 52

Joel Noël

    Rond kasteel De Slangenburg bij Doetinchem is op Tweede Kerstdag een wandeling uitgezet door Staatsbosbeheer. Vrijwilligers met reflecterende rode hesjes wijzen de vele auto’s een plek in de berm naast modderige wegen. Wij zijn hier met een ander doel: het zoeken van een ‘verhalenbankje’ voor deze route. Het wordt gevonden aan de laan langs het hertenkamp bij het kasteel. Een eenvoudig stug aandoend meubel dat niet voor deze dromerige functie ontworpen is.
    Je kunt hier nu zitten om te luisteren naar het midwinterhoornblazen door leden van ‘D’n olden roop’. Ze blazen om de beurt (tegelijk mag niet) een vijftal verschillende ‘natuurlijke’ geluiden, de oude roep genoemd. De mannen dragen klompen, blauwe kiels met rode halszakdoeken en brengen de typische klaaglijke tonen uit de Adventstijd voort. Kinderen en een enkele volwassene mogen het zelf proberen, op hetzelfde mondstuk, wat ons afschrikt.
    Ooit gebruikten de Germanen de hoorn tijdens de Joelfeesten rond 21 december, ze geloofden de
god Wodan er mee te helpen bij zijn jacht op de wolf Fernir. Deze jaagde weer op de zon, verslond die en maakte de wereld donker, Wodan moest dit trachten te voorkomen. Het blazen heeft effect, het is zonnig en het dooit, de boze geesten lijken ver weg.
    De groepen wandelaars kunnen zich warmen aan stukken boomstam die overal staan te branden,
iets dat ondenkbaar is in de zomer. Die komt ons in herinnering bij het zien van de oude VRIGA
betonpaaltjes langs een fietspad. Zittend bij mijn vader voorop de fiets, waarbij ik een fijn straaltje zand van het fietspad via het voorwiel in mijn gezicht kreeg. De Slangenburg was een groot donker bos met lange rechte lanen en het kasteel een geheimzinnige plek met een brede gracht eromheen. Mijn ouders dachten dat ik herten kijken leuk zou vinden, maar eigenlijk was ik meer geïnteresseerd in het ijskarretje van Siebelink. De ijsverkoopster was een in witte jas gehulde wat oudere vrouw met een stijf been. Voor de aandrijving van de kar zorgde een knetterend en walmend motortje achterop het voertuig. Veel later reed ik zelf knetterend op mijn brommer door de Slangenburg naar school in Doetinchem, in het kielzog van een lijnbus van de Gelderse Tram Wegen behaalde ik illegale snelheden. In de mooie S-bocht van de weg liet ik mijn knie wat uithangen, zoals echte racers doen.
    Op school ging het wat minder hard, ik haalde ternauwernood mijn diploma in een bezemklas HBS met andere leerlingen van buitenaf. In een van de toenmalige winters had het zo zwaar geijzeld dat er naar school geschaatst werd door enkele dichterbij wonende klasgenoten. Niet door mij, ik liet mij gerieflijk vervoeren per lijnbus, wegdromend over mijn liefje op de school die nu een restaurant geworden is.
    Weer veel later zag ik het liefje ergens anders terug vanuit de anonimiteit van een motorhelm. Ze stond te praten bij een school met iemand en haar prachtige lange haar was tot permanent geworden. Ontgoocheld keek ik nog even om, terwijl de motorfiets plotseling inhield en een soort snik produceerde, alsof de machine met mij meevoelde. Vandaag zijn er geen motoren in het bos, het is te glad en ze zijn er trouwens verboden. Bossen, lanen en weilanden op het landgoed bij Doetinchem zijn stilteplekken geworden, waar de werkende mens een ‘fijn weekend’ kan beleven, het liefst via een evenement als bijvoorbeeld de Midwinterhoornwandeling, binnen de rood-witte afzetlinten langs gebaande paden met wegwijzering.
    Of een Zen-Vasten-Wandelen vijfdaagse vanuit het nabije klooster Betlehem, waarbij de deelnemers zich o.a. kunnen ontdoen van ‘oude patronen die belemmerend werken’. Gelukkig is dat niet gebeurd met het patroon van de lanen en paden van de Slangenburg, een van de best bewaarde landgoederen uit de Baroktijd. De heer van Slangenburg - Frederik Johan van Baer - was een lastig heerschap, maar wat mij voor hem inneemt, is dat hij op 15 december 1713 naar zijn laatste wens sober ten grave werd gedragen naar de Hervormde Kerk van Zelhem door ambachtslieden en boeren.
    Van vijf dagen holistisch vasten had nog nooit iemand gehoord, noch van de daarin begeleidende
Dharmaholder. Hier werd door de pachters noest gewerkt van de vroege ochtend tot de late avond,
zonder te beseffen dat ze mogelijk leefden in overeenstemming met een Zen-Boeddhistische gedachte. Zittend op dit verhalenbankje probeert u zich te onthechten aan deze consumptiemaatschappij, maar het is al te laat: u hebt er reeds voor betaald...

Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 51

In het dorp Varsseveld is men bezig 12 containers, z.g. 'Denktanks' te verplaatsen naar een ander oord, ooohh...

Ooohh, denktanks...

laatst waren jullie er nog
collectief waterhoofd van 't dorp
alle twaalf worden gelicht
door een geweldige hijskraan
die komt in naam van de vrede: Pax

hij bouwt je elders weer op
ik zal jullie benoemen met de namen 
van hen die overleden zijn:

    Besselink
    Hartemink
    Vreman
    Freriks
    Reimes
    Lettink 
    Essing
    Hiddink
    Navis
    van Lent
    te Slaa
    Veldman
    
zij rammelen de melkbussen
in de voltooid verleden tijd.

Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 50

Sneeuwbal

ik maakte een sneeuwbal
zo goed als ik maar kon

ik dacht hem te bewaren als een speelgoed
te laten slapen in het bed

ik maakte er een pyama voor
een kussen voor zijn hoofd

toen ging hij 's nachts plotseling weg
maar maakte eerst mijn bed nat.

 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------   

PPP week 49

John McAfee zou in Belize zitten, dezelfde plek als het virtuele HiPP!! Maar hieronder volgt weer een ander bericht, ditmaal zou hij in Guatemala verblijven. McAfee is bekend als een anitivirusgrootheid, hij zegt zelf met de data van het toestel geknoeid te hebben... Een gedicht van Lars van der Werf kan hier gezocht worden...

 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------    

PPP week 48

 

R. Muralidharan van TATA heeft het over de 'goalkeeper', een mitrailleur kanon aan boord van de L800 dat 'een haag van lood kan opzetten' tegen een indringer. HiPP werd getroffen door het woord gedicht bij dat kanon.

Een goed gedicht

Ik hou van een goed gedicht, vol
bloed en geknetter van mitrailleurs.
Gedichten tegen Duitsland zijn goed,
vooral als er net voetbal op tv is.

Gedichten als computerspelletjes
zijn goed. Die waarin je monsters mag
vermoorden en als je er een raakt
denk je telkens dat het je meester is.

Maar ik hou niet van gedichten
die nergens over gaan, zoals bloemen en bijtjes.
Dat zijn zacht gekookte eitjes,
zonde van je tijd.

Nee, als ik een gedicht was, zou ik net zo lang
voetballen tot ik in het Nederlands elftal werd gekozen.

Henk van Kerkwijk
naar Roger McGough

 

 ------------------------------------------------------------------------------------------------  


PPP week 47

Poëzieclub Kopwit wint Zutphense kunstprijs

Zutphen -
De Zutphense poëzieclub Kopwit en Omstreken heeft de Kunstprijs Vrienden 2012 gewonnen.
Dat maakte juryvoorzitter Annelies Verstand-Bogaert gisteravond bekend op een bijeenkomst in het Stedelijk Museum.
De jury is onder de indruk van het hoge niveau van het collectief van 'amateurdichters'.
Er zijn mooie bundels verschenen en er zijn gedichten voorgelezen in het goed beluisterde radioprogramma als Dichter bij de dag.
Volgens de jury hebben de leden van Kopwit zowel individueel als collectief een bijdrage geleverd aan de belangstelling voor poëzie in het land maar zeker ook in Zutphen.
De tweejaarlijkse prijs van de vrienden van de Zuphense musea bestaat uit 2500 euro en een bronzen beeldje van Wiets Stavast.
De andere genomineerden waren Stichting Internationaal Cellofestival Zutphen en pentekenaar Henk Bouwman.
Het was geen makkelijke keuze voor de jury, zei de voorzitter.
"De genomineerden hebben ieder op hun eigen en inspirerende wijze mooie bijdragen geleverd aan het kunstzinnig klimaat van Zutphen."
Alle drie laten ze een tastbare herinnering na.
Een cd, gedichten en een Panorama van Zutphen.

bericht uit de Stentor van 16 november 2012

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 46

 

Bekijk de beelden van het uitreiken van de Gelderse Pauwenveer aan Wim van Til en de zijnen in de St. Joriskerk te Bredevoort op 10 november 2012  door Clemens Cornielje.

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 45


Ooohh, denktanks..
.

laatst waren jullie er nog
collectief waterhoofd van 't dorp
alle twaalf worden gelicht
door een geweldige hijskraan
die komt in naam van de vrede: Pax
hij bouwt je elders weer op

ik zal jullie benoemen met de namen
van hen die overleden zijn:

    Besselink
    Hartemink
    Vreman
    Freriks
    Reimes
    Lettink
    Essing
    Hiddink
    Navis
    van Lent
    te Slaa
    Veldman
   
zij rammelen de melkbussen
in de voltooid verleden tijd.

Louis Radstaak

 ----------------------------------------------------------------------------------------------   

PPP week 44


school der poëzie

ik ben geen lieflijke dichter
ik ben de schielijke oplichter
der liefde, zie onder haar de haat
en daarop een kaaklende daad.

lyriek is de moeder der politiek,
ik ben niets dan omroeper van oproer
en mijn mystiek is het bedorven voer
van leugen waarmee de deugd zich uitziekt.

ik bericht, dat de dichters van fluweel
schuw en humanisties dood gaan.
voortaan zal de hete ijzeren keel
der ontroerde beulen muzikaal opengaan.

nog ik, die in deze bundel woon
als een rat in de val, snak naar het riool
van revolutie en roep: rijmratten, hoon,
hoon nog deze veel te schone poëzieschool.

Lucebert

 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 43

Praktische Poëzie van deze week: Steven van der Gaauw's omslag van Zware Pijnstillers, gedichten door Rob Schouten, met een door hemzelf geschreven bijsluiter.

Bijsluiter: informatie voor de gebruiker

Natuurlijk zou je het wel willen,
Florence Nightingale,
Zuster Immaculata,
troostend tijdens de bloedingen,
aftandse billen vegend:
'Verwijder kleding van de borst.
Trek beide elektroden van het plastic
en bevestig ze op de ontblote borst ,
wanneer het winter is geworden
en jij een rafelig geval.'


Wat u moet weten als u deze gedichten leest

`Gewoon een paar maal per dag / met water mengen en innemen, schreef Rob Schouten in het gedicht `Troost uit zijn vorige bundel Spijsamen. Het geldt voor veel van zijn poëzie. Je moet het slikken om er iets aan te hebben. Dat geldt wel in het bijzonder voor Zware pijnstillers. Deze gedichten klinken allicht niet altijd even aangenaam maar wie er niet allergisch voor is kan er zeker baat bij hebben.

Wat doet het?

Zware pijnstillers raakt ongebruikelijke zaken aan, zoals de halfwaardetijd van een scheiding, de kalmerende werking van Hitler, de ongewenste drukte rond het Laatste Oordeel, kabouters met korsakov. Dat is niet toevallig. Het is poëzie die op het zenuwstelsel wil werken. `Het is per slot van rekening geen sanatorium, er mag ook best het nodige gesodemieter in, schreef Schouten ooit in een gedicht dat niet toevallig `Huisstijl heet.

Bijwerking

Het is niet verboden om bij de inname van Zware pijnstillers alcohol te drinken, lezing ervan zal de rijvaardigheid niet beïnvloeden maar het verdient wel aanbeveling rekening te houden met het tekort van de wereld, de condition humaine.

Werking

Maar wie weet loont het tot slot,
schor een oud liefje fluisteren,
vriendelijk water aan de lippen,
artsen die niets meer voor je kunnen doen.


Rob Schouten

 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 42

Vrogger en Now omslag op het blog van Hans Mellendijk, met daarin afgedrukt zijn gedicht One small step.
Over de eerste schraggelpogingen van zoon Arend.

One small step

Eerste weurde: ae ao dets.
Kae, tà dà, dò i-j dò wan.
Wiele wieter: Kroep 's maol
‘n end hiernòpper. Nog gin step
manges in zicht. Jao pot vor
dree op-ens, heur ik pàp-a.
’n Hele tràe, lek ’t wal, man!

Tommel, tommel.
Schraggel, schraggel.
Langs de boxespielen.
Langs de kastemuren.
Hampel, hampel.
Vallen en opstaon.

Weer in de zökke kommen.

Waggeleg staon. I-j dò wan.
Tunteleg steet 'n giant-
isch óndog daor. En ik liep
träöns haronder. Bli-j pot vor
dree. Ik 'n vòlgrujde man.
Dò potwortel, wiereg kind!

Tommel, tommel.
Waggel, waggel.
Los van stool töt an stoof.
Los van stoof töt an stool.
Dröttel, dröttel.
De tied integen.
Ik nem ‘m weer bi-j de hand.

'n Kleine trad veur 'n kearl.
’n Grote vlòg veur 't kind.

Hans Mellendijk

Met dank an Neil Armstrong
gepubliceerd in De Moespot Nr. 192, 44e jaorgang, December 2001
 

 ------------------------------------------------------------------------------------------------ 

PPP week 41

't Padvinderslied


Wij zijn de stoere padvinders,
We lopen altijd in de pas,
Te zoeken naar eendagsvlinders,
Met vogelboeken en kompas.

We zuipen ranja bij de vleet,
Stiekem laten wij een scheet,
Wie 't eerst een eekhoorn ziet,
zingt dan heel trots 't scoutinglied,

Owee Jo Oh (4x)
Owee Owee Owee Owee
He

Zomerkamp dat is de top,
Ik verheug me er al jaren op,
Dan bouwen wij een houten brug,
Daar lopen wij op heen en terug.

We hebben goede dadendrang,
Dan knijpen ze ons in de wang,
Spoorzoeken dat kan ik goed,
Ik weet waar elke Dodo broedt.

Owee Jo Oh (4x)
Owee Owee Owee Owee
He

De andere welpen ben ik kwijt en dus huil ik zacht,
De lucht die wordt al schemerig, het is al bijna nacht,
Ik hoor een enge boeh,
Daar loopt een echte koe,
Ik wil naar mama toe!

We maken er een feestje van,
Wie 't verste piesen kan,
Daar is de hopvrouw dus kijk uit,
Straks ziet zij jou scoutingfluit.

Owee Jo Oh (4x)
Owee Owee Owee Owee
He

Plotseling staat daar een hele enge grote man.
Hij vraagt of ik een snoepje wil,
Wat is 't ie nu van plan?
Mijn hartje klopt heel vlug.
Hij aait mijn onderrug,
Ik wil naar mama terug!

Owee Jo Oh (12x)
Owee Owee Owee Owee
He

Jovink en de Voederbietels

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 40

De wei van Garritsen

Station Varsseveld

Oh schoon lapje grond, het boerenland
schetst nog ruw het oude landschap

aanvang van het dorp dat spoort naar kern.

's Zomers, het lange gras en wat zwart
wit pinken grazen malend kort.
Het blaag ziet hoe de zweefmolen zwiert.

‘s Winters krabbelt de jeugd achter stoel
in vallen opstaan de toekomst
tegemoet verglijdende voortgang.

In de rug lommerrijke coulissen
na lange reizen de thuiskomst
wachtgevels voor nieuwe avonturen.

Hans Mellendijk

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 38


Dit is het gedicht op de laatste pagina van Een ons gedicht alstublieft van Marjolein Pieks.
Zij schenkt de opbrengst van de bundel geheel aan Stichting Gast.
Bestellen via www.depoeziekoerier.nl of www.stichtinggast.nl.

Dit gedicht is al geboekt

welkom in de garderobe van het boek
hier hangt het woord aan uw lippen

weet u nog u ging gekleed
in bladzijde gemaakt van jazzy poëzie
u droeg een sjaal van literair design
en u liep op schoenen van modern antiquariaat

hier spreekt nog steeds de geschiedenis
die fluistert in de kelder, snuffelt tussen twee straten
venstert op de filosofie van grote meesters

u zelf draagt de taal die hier musiceert
u gaat gekleed in dit pand

lees want de woorden kiezen u
welkom in de garderobe van het boek
er is over u geschreven 


Marjolein Pieks

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 38

Dit is een gedicht uit de rubriek: 'Hallo, ik ben een zanger' van het boek Roltrap naar de maan.
Nederlandse kinderliedjes vanaf 1950 voor kleine en grote mensen
van Willem Wilmink, Ivo de Wijs, Herman van Veen, Jan Simon Minkema

samenstelling door Hilde Scholten

gebonden hardcover boek met omslag
Uitgeverij Novella 1995
352 blz.

Frekie

Wanneer 's middags om vier uur
onze schoolbel was gegaan,
en we gingen voetbal spelen,
dan kwam Freek er altijd aan.

Frekie woonde in d buurt,
maar zat niet op onze school.
Hiij was een imbeciele jongen,
een mongool.

Meestal riep er iemand wel:
'Kom maar Frekie, doe maar mee'.
Welke kant hij uit moest schoppen,
daarvan had-ie geen idee.

Maar we legden soms de bal
op twee meter van het doel,
en riepen: 'Schieten, Frekie!'
En hij trok een ernstig smoel.

Als het raak was, dook de keeper
mooi naar de verkeerde kant,
en 't was góal, en dan was Frekie
kampioen van Nederland.

Misschien vind je Frekie zielig,
maar dat was-ie niet voor mij,
want ik zag nog nooit een jongen
die zo blij kon zijn als hij. 


Willem Wilmink

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 37


Souvenir van Documenta 13: Song Book door Susan Hiller, meer hierover bij: www.moussepublishing.com

Lied einer deutschen Mutter

Mein Sohn, ich hab dir die Stiefel
Und dies braune Hemd geschenkt:
Hätt ich gewußt, was ich heute weiß
Hätt ich lieber mich aufgehängt.

Mein Sohn, als ich deine hand sah
Erhoben zum Hitlergruß
Wußte ich nicht, das dem der ihn grüßet
Die Hand verdorren muß.

Mein Sohn, ich hörte dich reden
Von einem Heldengeschlecht.
Wußte nicht, ahnte nicht, sah nicht:
Du warst ihr Folterknecht.

Mein Sohn, und ich sah dich marschieren
Hinter dem Hitler her
Und wußte nicht, daß, wer mit ihm auszieht
Zurück kehrt er nimmermehr.

Mein Sohn, du sagtest mir, Deutschland
Wird nicht mehr zu kennen sein.
Wußte nicht, es würd werden
Zu Asche und blutigem Stein.
Sah das braune Hemd dich tragen
Habe mich nicht dagegen gestemmt.
Denn ich wußte nicht, was ich heute weiß
Es war dein Totenhemd.

Words and Music: Bertold Brecht / Hans Eisler, 1943
Artist: Dagmar Krause, Gisela May
Album: Tank Battles: The songs of Hans Eisler, 1988
/ Brecht songs mit Gisela May 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------  

PPP week 36


Gerrit Komrij
Leestafel heeft toestemming van Gerrit Komrij om zijn gedichten op de Leestafelsite te plaatsen.
Zie ook: www.kb.nl (bio-, bibliografie en werk)
http://komrij.blogspot.com

 
De taalsmid

De klinker en de medeklinker zijn
De weke onderbuik en het korset.
Dichter is hij die, schijnbaar zonder pijn,
Het vormeloze in de steigers zet.

Zijn woorden, corpulent of slank van lijn,
Verenigen zich vloeiend tot couplet.
De moeiteloosheid, niet het rookgordijn,
Is zijn geheim. Met taal gaat hij naar bed.

De taal, van A tot Z, is zijn fles wijn.
Halfdronken wordt er, zomaar voor de pret,
Een kind verwekt, een epos of kwatrijn,

Of iets daartussenin, zeg een sonnet,
Terwijl de lezer onbekend blijft met
Zijn worsteling met spekvet en balein.

© Gerrit Komrij
Uit: Alle gedichten tot gisteren,
De Arbeiderspers, Amsterdam 2000.

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 35


Wij zochten naar een gids over het dichten: het is er, het Rijmwoordenboek van Jaap Bakker.
Eerdere uitgaves zijn tweedehands nog verkrijgbaar en heten dan het Rijmhandboek.

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PPP week 34


Onlangs verscheen 'Geelzucht 2012', Dichters kleuren hun Tour' , de virtuele Tour de France verzorgd door de dichters Yella Arnouts, Bert Bevers, Frank Pollet, Patrick Cornillie en Willie Verhegghe.
Van de bundel in 100 exemplaren ontving HiPP nr. 43. In het bijbehorende blog zijn ook de gedichten van de fans gepubliceerd, zoals deze van Hans Mellendijk in Onze Gasten:

PARIJS IS NOG VER | Wiggins- deel / Hans Mellendijk
10 juli | Arc-et-Senans – Besançon


Water, water, ... liters water
uut 'eblust op 41,5 km
Arc-et-Senans - Besançon.

Speedpak an één en al
aerodynamica.

Gin Higgs-deel klaeft an mien
en gif mi-j massa. Maor
'n Wiggins-deel mek mi-j zwaor
te mude.

Normaliter zo'k veur 't klassement gaon
maor dat he'w vri-jdag jo af 'eschaaft.
Rug en anhechtingen van de boekspieren
doot mi-j amechteg  alderbastends zeer.

Wi-j richt òns nòw op de etappes,
dagwinnaars daor komme wi-j met an!



Toegedicht aan Robert Gesink,
gevonden op een recept onder
de behandeltafel van de masseu

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 33

-----------------------------------------------------------------------------------------------

'Als je een schip wilt bouwen
moet je werklui niet opdragen
hout te verzamelen.
Je moet niet het werk verdelen
en orders geven.
Leer in plaats daarvan de mensen eerst
te verlangen naar de eindeloze zee.'

Antoine de Saint Exupéry

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

De Oostenrijkse groep Russkaja verovert het Europese continent met de song 'Psycho Traktor'.
Zie ook onze bijdrage TractorTracks, nog steeds te koop voor slechts € 3,--!!

 

PPP week 32

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Aanstaande zondagmiddag 5 augustus tijdens de laatste etappe van Achterhoek Spektakel Toer, op DRU Industriepark te Ulft  zal in het Beltmancomplex Bert Scheuter samen met Hans Mellendijk het volgende programma presenteren.

Podium/Speelplaats 7

13.45-14.30   Trio Rumai
14.30-15.15   Henk Krosenbrink, Pim te Bokkel met Ben Simmes (muziek)
15.30-16.15   Flor d’Luna
16.30-17.15   Kira Wuck, Henk Krosenbrink met Ben Simmes
17.30-18.15   Flor d’ Luna
18.30-19.15   Pim te Bokkel, Kira Wuck met Ben Simmes
19.30-20.15   Flor d’Luna

voor 't kantoor van Wonion op 't binnenplaats van 't Beltmancomplex, alwaar ook de 1 woordgedichten van de Omsmeders gepresenteerd zullen worden.

PPP week 31


-----------------------------------------------------------------------------------------------

Scheveningse Weg

Er stond een tolhuis voor
een weg met gladde stenen.
Toch braken koetsen toen
in dissel, wiel en as.

– Het is, zoals het was,
de tol is nu vergeven,
en fietsers, auto’s, trams,
met zeilen opgeheven,
glijden naar de zee.
Van stenen naar het strand.

En weinig monden vinden
in het schuim de fee
zo zacht en hard als zand.

Leo Verhoeven

 

PPP week 29 / 30

-----------------------------------------------------------------------------------------------

WEGGAAN

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg

uit: 'Geluk is gevaarlijk'
Rainbow Pocketboeken
door Rutger Kopland

PPP week 28

GEACHTE ORDE DER PLATVISSEN,

Uw lichaamsbouw is al zo moeizaam tot een leefbaar compromis
aangepast aan het bodemleven van ondiepe kustwateren, dat

vooral de tarbot (Scophthalmus maximus) zijn brede lijf, niet
alleen onder water bekend om het zeer smakelijke vlees, maar

nauwelijks weet te beschermen. Geen wonder dat deze dieren
de wereld meestentijds doodstil ingegraven ondergaan, met

wanhopig-loensende blik benijdend hun familieleden die kleiner
of smaller, smeriger (schurftvis) of slimmer zijn (de topknot,

levend in noordelijke zeeën). Mag ik mijn symmetrische hoofd met
lichte aanpassingen daarom bescheiden doch beslist aanbevelen ten

behoeve van een wat frivoler tarbotbestaan, vol heuse ledematen?

Met vriendelijke groet.


uit: Zes wenken voor muggen aan de deur
door Peter van Lier

PPP week 27

Joop Wikkerink schreef bijgaand verslag: 


Perfecte ambiance Poëzienacht in Bredevoort
Maar liefst drie poëzie-evenementen afgelopen zaterdag in Bredevoort. Ideale weersomstandigheden en een indrukwekkende locatie in de vestingtuin zorgden voor een schittererende sfeer. Hedendaagse toptalenten in de poëzie samen met de zo vertrouwde teksten van bijna-streekgenoot Willem Wilmink deden de rest.

Allereerst werd door de Mozercommissie van de Euregio een bedrag uitgeloofd in het kader van een poëziewedstrijd. 
Om 19.00 uur opende burgemeester Burghoef met een kort gedicht van Willem Wilmink de beeld- en poëzieroute in het park achter huize St. Bernardus. Bij het werk van Willem Wilmink hebben de fotografen van het Oostgelders Foto Collectief (OFC) hun beeld- en foto impressie gegeven.
De tentoonstelling is het hele jaar geopend en gratis te bezoeken.

Om 20.00 uur (plus Achterhoeks kwartiertje) startte de  'Poëzienacht', dit keer aan elkaar gedicht door de heren van HiPP (Het instituut voor Praktische Poëzie), bekende verschijningen in de Achterhoekse dichterswereld. De 'openingsact' was heel bijzonder: een goede kennis van Willem Wilmink, Margót Veldhuizen droeg enkele rake verzen voor. Gelderlander-columnist en leraar, maar vooral dichter en musicus André van Gessel uit ’s Heerenbergh zorgde voor een verrassing. Samen met zijn dochter Eva zette hij een viertal gedichten uit de beeld en poëzietentoonstelling speciaal op muziek. In zijn tweede optreden getuigde André voor zijn liefde voor de Duitse schlager-zanger en 'bordpapieren' cowboy: Freddy Quinn, compleet met oude grammofoon en krasplaten. Het jong talent werd gerepresenteerd door Kira Wuck, die haar werk licht absurdistisch noemt en de 'stereo' dichters Kila en Babsie, twee jonge dertigers die humoristisch worstelen met zichzelf en vooral mannen. Poëtische hoogtepunten  kwamen van over de grens: Christoph Wenzel uit Aken en in zijn dichtkunst onmiskenbaar geworteld in het Münsterland en Marie T.Martin met een soort verstilde 'on the road' poëzie. Knap vertaald door  HIPP-er Louis Radstaak, (met hulp van Arie Grevers). Afsluiter was de performance van gedichten met bijna ouderwets aandoende 'vloeistofprojecties' van de gebroeders Grootendorst, daarbij begeleid om een bijzonder subtiele wijze door Saskia Meijs op altviool. Bert Scheuter van HiPP sloot ver na twaalven onder maan en sterren af met een pleidooi voor Europa in ’t plat: noaberschap loopt van Lintelo tot de Heurne, van Slangenburg tot ’t Zelle en van Spanje tot Noorwegen.  Het zou mooi zijn als deze Poëzienacht een vast programmapunt in Bredevoort zou worden. In elk geval kwam het publiek uit de verre omgeving en Bredevoort.

Zo’n 100 mensen genoten in deze prachtige zomernacht van deze optredens op een wel heel bijzondere en sfeervolle locatie: de tuin van St. Bernardus. 

De beeld- en poëzietentoonstelling is dagelijks te lopen en te bezichtigen in de tuin. Dit soort activiteiten zijn passend bij de sfeer en de bedoeling van Boekenstad.  

De organisatie is een samenwerking tussen Stichting Bredevoort Kunstmanifestatie en St. Foto 21 Bredevoort.


 

PPP week 24


Genieten van kunst, muziek, literatuur en kinderactiviteiten

Op zondag 17 juni, op vaderdag, kunnen bezoekers van het dorpje Laag-Keppel (tussen Doesburg en Doetinchem) van 12 tot 18 uur genieten van specialiteiten op gebied van kunst, muziek en literatuur. Bovendien zijn er tal van kinderactiviteiten. Dit jaar is er extra aandacht voor literatuur. Hans Mellendijk, Bert Scheuter en Louis Radstaak, genaamd HiPP zullen uit eigen werk voorlezen. Zij zullen samen met muzikanten bij de opening van de dag optreden. In de Dorpsstraat laten veel kunstenaars hun kunstwerken zien. Schilderijen, beelden, textiel, hout en andere kunstvormen zijn zowel op de kunstmarkt als in de galeries te bewonderen. Lees meer...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 PPP week 23

In week 23 trad HiPP op in 'Proefde8erhoek', een eten en drinken ontmoeting in het park rond de Hotel 'Ruimzicht' te Doetinchem. HiPP maakte een bijdrage voor het festijn van de jazzband Hot and Sweet en de Steyr tractor als drumstel. Hans Mellendijk las een verhaal voor en Louis Radstaak een gedicht. Daarna deed Bert Scheuter nog een gedicht, waarna 's avonds besloten werd met het lezen van de beide columnisten uit DE Gelderlander.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 22

Door Achterhoekse Ogen

Live op 2e Pinksterdag

locatie: Tuin Huize Bernardus in Bredevoort, vanaf 14.00 uur.

Irene van der Aart is als cabaretière, actrice en zangeres in vele genres thuis. Ze speelt cabaret- en improvisatie voorstellingen, theaterprogramma's voor jeugd en senioren en daarnaast is ze een veel gevraagd presentatrice. De laatste jaren werd ze bekend door haar columns over het leven in de Achterhoek. Na de samenwerking met Paulien Cornelisse vervolgde ze haar loopbaan in het cabaret met een aantal soloprogramma’s. Andre van Gessel werd geboren in ’s Heerenberg en sindsdien een betrokken beschrijver van het leven “an de geut” Hij publiceerde proza en poezie en is een “nostalgisch” muziekliefhebber. In 2006 verraste van Gessel en zijn band met de cd 'An de Grens'. Hetzelfde thema, namelijk “geboortegrond en jeugdervaringen” komt terug op de cd 'Terug naor de Blauwhorst' (2009). Hans Mellendijk, Louis Radstaak en Bert Scheuter, zie bovenstaande foto. De drie vormen samen de harde kern van Het Instituut voor Praktische Poezie en dit is als forum en denktank niet meer weg te denken in het dichterslandschap van de Achterhoek. Overal komt men hen tegen: bij 'n Drom in Varsseveld, bij de Zwarte Cross, bij de Gedichtendag van de DRU, bij de Omsmeders. Niet te vermijden webloggers en enthousiast betrokken bij de Bredevoortse Poezienachten. Van TractorTracks op Louis Radstaak: Gedichten tot de Enghuizer Dialogen. Van Verhalenbankjes tot Eeuwig Erbarmen. Frans Miggelbrink: van dagvoorzitter bij congressen en evenementen tot scriptschrijver van

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 20


Omhoog moet voor de val


Zie de hoogtevrezer op de trapleer staan,

in voorjaarsbest maar wankelbaar gemoed,

teneinde de klimop te lijf te gaan,

een tafereel van angst en leeuwenmoed.


Hij rukt met één hand aan 't struweel

de andere omklauwt de trapleerbeugel.

Een toneelbeeld op een potsig landjuweel,

in het tableau gezet door meester Bruegel.


Wij weten hoe beroerd dit kluchtspel afloopt,

men moet geen klimwerk doen in aarzeling.

Temeer daar men dit comfortabel afkoopt

bij 't genootschap voor klimopbeteugeling. 


Bert Scheuter

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 PPP week 19

Roland Sips is heengegaan aan de gevolgen van kanker op 28 april 2012. Zijn werken kunt u hier en daar bekijken...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 18

Rebus van een computerspel. Niet nader uit te leggen, maar wel een gedicht:

Old Skool


Het is lente, de bomen lopen uit
het oude log, leest logger dan eerst

vergeleken met het lezen van je gezicht
en het verglijden van de tijd

zijn de toetsen van het bord
dezelfde als weleer

alleen mijn stem is ouder en 
een beetje schor

van het overmatig 
gebruik er van

het wordt tijd voor een
stemboek

AA 2012

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 17

Model op een boerenerf van de tv toren bij Markelo. Kijk hier naar het gedicht over de toren van Babel.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 16

HiPP trad op in de bibliotheek van de DRUfabriek in Ulft. Zij zegden plechtig dit gedicht op ter ere van de tractor, begeleid door Geo Wassink op accordeon. 

Tractorsporen op het land


tel duf Hanomag

glij de zuiger op en neer

klompen kadansen


deng deng deng deng deng

Glühkopfzündung hat geklappt

will was mit euch, Deutz


draagt de naam Farmall

oogst internationaal

boerendriewieler.


   Hans Mellendijk

   Louis Radstaak

   Bert Scheuter

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 15

Van de vorige Paus die even op bezoek was in Groenlo. In de strenge winter kreeg hij een 'Grolsche Want' cadeau, hierna te benoemen als 'Grolsche Woytt'. Hij was er blij mee! Verder vindt u hier een Paasrede (PDF) van Bert Scheuter.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 14

Ter gelegenheid van de opening op donderdag 5 april om 14.00 uur in de Gouden Karper te Hummelo onze bijdragen aan de 13e Kunstwandelroute:

Toegoed Enghuizen

Telkens maar daar; schuivende schermen
of is het de dolende loper
die tussen bladerdek en lover
barre koude loopt uit te kermen?

Weeklagend de warmte tegemoet;
dartel voorjaar eindelijk proper.
Nog even en daar is het koper
slagmaals telkens weer. Het doet zo goed.

Zie daar het starend erfgoed blinken
in fasen, impressionistisch
schuift verleden caleidoscopisch

in het heden. In toegoed zinken
bosanemonenclusters. In feit
één groot tonenrijk blommentapijt.

Hans Mellendijk

---------------------------

Zandewierde

over het veld lopend
dwars door de graanakker
ging ik de molen op Zandewierde in

een stem zei streng tot mij:
"gij zult niet door het graan gaan!"
ik keek beschaamd opzij...

het paard deed de wieken draaien
in een tredmolen met assen,
tandwielen en kettingen, zij
bewogen gestaag en traag
de zware maalmachines

het koren viel langzaam
neer, het meel werd gebruikt
het dagelijks brood werd gebakken
er scheen een middagzon
over de oneindige verten

buiten keek ik nieuwsgierig
naar de randen van het aquarel
over het verdwenen Enghuizen.

Louis Radstaak

---------------------------

Buitengeluk

Niet het moment, niet het ogenblik
maar de seconden nadien zijn het
die ik delen kan, als het besef, ook
slechts zo'n oogwenk, mij er aan 
herinnert dat registratie nodig is.

Dan ben ik op tijd of net te laat,
zie geankerde voeten in de aarde,
daar ver beneden, mijn grondslag,
mijn houvast, de humus die mijn
blik bijstaat als ik opzie en kijk.

Wat daar was is alweer verdwenen,
laat ons het waanbeeld koesteren.

Bert Scheuter

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 13

Upstream (performance version) Helen White & Maja Jantar

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 12


Nu is de vraag of ik Zhuang Zi ben


De gewone mens is jachtig en druk.

De hemelse mens is duf en suf.

Zhuang Zi

Eens op een dag droomde ik, Zhuang Zi, dat ik een vlinder was, een vlinder die fladderend rondvloog, tevreden met zichzelf, en zich niet bewust dat hij mij was. Plotseling werd ik wakker en begon me er rekenschap van te geven dat ik nog altijd Zhuang Zi was. Nu is de vraag of ik Zhuang Zi ben die droomde dat hij een vlinder was ofwel een vlinder die droomde dat hij mij was. Toch bestaat er noodzakelijkerwijs een verschil tussen mij en die vlinder. Dat noemen we dan maar de Verandering der Dingen.

Zhuang Zi


----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP week 11: ZATERDAG 10 MAART 2012





Onland 
5  februari 1970

Kwam neet terug van gymnastiek.
Oefening in Prinses Beatrix zaal.
In de struuken ’t onteerde liek.
Gewurgd deur heur eigen sjaal.

Op de Kloosterlaan. Hoe wrang toch.
Waor 'j bescherming zol'n verwachten
onder 'n hemelse wolkenloch.
Gin doodslag toch en verkrachten.

Onopgelost
geklungel der
magistraten.

Langs de kant van het pad
rok 't vanaf dan naor onland.
Jao, asterto, moord en brand.
'n Kearl op de fietse deur 't lo.

'n Rammelende dynamo.
Elke nacht viel te vrezen
de wind fluustert deur het rad:
Rinie Wielheesen.

Hans Mellendijk

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010
Verhalenbankjesroute route het westen bankje 20> | De Moespot, Nr. 225, 53e jaorgang, meert 2010

----------------------------------------------------------------------------------------------

Kamran Hazir zat, in een land waarin zogenaamd geen politieke gevangenen bestaan, wekenlang met zijn handen en voeten in de boeien in een cel zo groot als een wc, die hij bovendien moest delen met een aantal Talibanstrijders, omdat hij wat onaardige dingen had gezegd over president Karzai. 

Meer over Hazir: http://www.kamranmirhazar.com/

Virus schrijven

1.
 
Een virus schrijven
en een elektronisch doolhof
stroomuitval, computerloos
in een huurhuis voor zevenduizend per maand
in Kaboel, de Afghaanse hoofdstad! 
Wat is dit voor suf gedicht?
 
Je vraagt jezelf af of poëzie niet precies als die woorden is
op hun afgezonderde tocht door een elektronisch gangenstelsel 
weggedaan, tot gedicht veroordeeld?
Je ziet je verbeelding over haar wegen dwalen
geeft het zoveelste woord met de zweep
om zijn wilde geest te temmen.
En als die niet te temmen valt
stop je ermee
als een computer die crasht.
 

2.
 
Er was eens iemand die een virus schreef.
Achter in zijn diesel slurpende laptop vond hij het adres.
Discreet werd een pakketje gepost 
dat je aan een besmette site linkt.
‘Ik ben drieëntwintig en kom uit Florida.
zoek iemand die de link volgt en me blij maakt.’
Je opent het pakketje, niet alleen om iemand blij te maken.
Sluit eerst alle programma’s af.
Omzeil de beveiliging door in te tikken: 97, 98, 99.
Zo nader je de vernietiging van de relatie tussen nul en een...
 
 
© Kamran Mir Hazar
Vertaling: Johnny Cheung en Jan-Willem Anker

Schrijver: Tsead Bruinja

  ----------------------------------------------------------------------------------------------

Hans Mellendijk treedt zondag 26 februari om 10 uur op in HOBOKEN (B) bij: 'MET NOG EEN GEEUW OP STEEN'

’Met nog een geeuw op steen’ als thema schreven 18 dichters een gedicht. Als metafoor gebruikten ze vergane, verwelkte muurreclames die hier en daar in het straatbeeld nog aanwezig zijn. De foto's van de reclamerestanten en de gedichten zijn samengebracht in een tentoonstelling. Locatie: Kasteel Sorghvliedt, Marneflaan 3, B-2660 Hoboken Openingsuren: za-zo: 13u-17u Toegang: gratis 

Op het kasteelbordes staan achteraan van links naar rechts: Lucienne Stassaert, Annmarie Sauer, daarachter (half zichtbaar) Hilde Van Cauteren, Peter Holvoet-Hanssen, Ann Van Dessel, Rose Vandewalle, Yerna Van den Driessche, Frank De Vos en Pierre Magis. Vooraan van links naar rechts Albert Hagenaars, Bert Bevers, Marleen De Crée, Hans Mellendijk en Richard Foqué. Zondag 26 februari 2012. (foto Danny Braem) En hier is het gedicht...

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP: LANDBOUWWERKKUNDIG TUIG

Toen het vroeger was, en Duitsers Moffen heetten, kregen wij in Nederland nog Vaderlandse Geschiedenis. Hetgeen zo’n beetje inhield dat al wat er buiten de landsgrenzen plaats had gevonden vaag bleef, om niet te zeggen nooit gebeurd was. Hetzelfde gold de cartografie. In de klassen van onze lagere school (de Pius X-school, aan de Populierlaan) hingen kaarten van Het Vaderland, waarin de Rijn pas bij Lobith leek te beginnen met stromen. Grenzen waren nog grenzen. Omdat ik in mijn geboorteplaats Bergen op Zoom de Schelde, die prachtige rivier die vanuit het noorden van Frankrijk langs mijn huidige woonplaats Antwerpen helemaal naar mijn vaders geboorteplaats Vlissingen vloeit, nabij wist verbaasde me die stringente afbakening van het land in hoge mate. Het was alsof er een muur om Nederland stond. Alsof De Wereld ophield bij Putte, bij Vaals, bij Winschoten en bij Winterswijk.

 

Natuurlijk dacht men in Den Haag toen ook al dat ze daar ‘t centrum van De Wereld vormden. En Amsterdam en Rotterdam deden net zo min als nu veel moeite om aan die navelstaarderij iets te veranderen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat knaapjes als ik meenden te moeten denken dat Winterswijk zoiets als het einde van de Bewoonde Wereld was. Zó ver van de zelfgenoegzaamheid van de kaasstolp die nu gemeenzaam De Randstad wordt genoemd, het leek Siberië wel. Maar Winterswijk bleek (toegegeven: ook niet veel méér dan dat) een charmant stadje, en De Achterhoektout court een prachtige streek. Ik kom er graag. En die grens? De politie opereert er in de buurt van Dinxperlo zelfs al overheen! Er rijden wagens met daarop Politie/Polizei. En vanuit Achterhoeks perspectief is De Randstad dan misschien wel ver weg, maar vlak over de grens ligt het metropoolgebied Rijn-Ruhr, met meer dan 10 miljoen inwoners bepaald toch geen achterlijk gebied.

 

De eerste keer dat ik op poëtische wijze kennis maakte met de Achterhoek was in het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw, via de bundels Boerengedichten (1969) en Uier van t oosten(1970) van Habakuk II de Balker. De naam van deze dichter prikkelde de fantasie van deze stadsjongen net zo hard als woorden als bekermos, dorsmessen, gierpomp, karabies, wolfstong en zwartveen dat deden. Habakuk II de Balker, die ondertussen al jaren H.H. ter Balkt heet, was niet de eerste dichter die de liefde voor zijn geboortegrond bezong. “Waer iemant duisent vreugden soek. Mijn vreugt is in dees’ achterhoek” noteerde de Eibergse dichter-dominee Willem Sluyter al in de 17de eeuw. Die vreugde vinden ook Hans Mellendijk, Louis Radstaak en Bert Scheuter in hun geboortestreek de Achterhoek. De dichters, die allen het levenslicht zagen in de gemeente Wisch, vormen gedrieën Het instituut Praktische Poëzie (HiPP). In de bijzonder smaakvol vormgegeven bundel TractorTracks en ander landbouwwerkkundig tuig bezingen zij liefdevol de herinneringen die zij koesteren aan hun jeugd in de Achterhoek, en de schoonheid van wat er in de Achterhoek zoal aan agrarisch materiaal bestaat. Dat doen ze in het Nederlands, maar ook in dat prachtig zangerige Nedersaksisch.

 

Ik heb nog helder voor de geest hoe Hans Mellendijk, die ik had uitgenodigd voor een poëzieavond in het Antwerpse literair café Den Hopsack, het in die ouderwetsche bruine kroeg op zeker moment aandurfde over te gaan op zijn ‘moedertaal’. De daar toen ook aanwezige Antwerpse dichter Richard Foqué kon het redelijk volgen, maar die had dan ook een aantal jaren in de buurt gewoond. De rest van het publiek wist niet waarover het ging, maar vond wel dat het klónk als een klok. Ook inTractorTracks gebruikt Mellendijk het Nedersaksisch:

 

Wat hei’j ow nów weer bi-j de vore ehaald

Is’t ‘n stoomfoekepot? Nea, ‘t is ‘n Hanomag.

R420. Tweecylinder, diesel, 1959, 19 PK

bouwen vore an vore, de Achterhoek in cultuur

 

bijvoorbeeld. En

 

Kiek de trekker krig vleugels,

trök ‘n mooie spräönevlóg

 

(Kijk de trekker krijgt vleugels,

trekt een mooie spreeuwenvlucht).

 

Dat gedicht is trouwens in de streektaal én in het Algemeen Nederlands opgenomen.

Ook Bert Scheuter bedient zich in een vers van zijn streektaal:

 

Dat is de plakhakke,

die olde plakhakke, met wörme in de stelle

en een eeuweg stille nakke.

 

Maor kump de snal aan ‘t krallen

zóllen zuukt de hänsken neer!

Dan heur i-j luude snallen: waor zol den hiet dan heer?

 

Ook al begrijp je misschien niet alles meteen, deze strofen klinken als een klok. Denk er de stem van Bennie Jolink van de Achterhoekse rockgroep Normaal bij, dat helpt!

Louis Radstaak herinnert zich de komst van ‘een mechanisch wereldwonder’ van de firma Hoopman Landbouwwerktuigen:

 

nooit meer hoefde je knollen te plukken

met koude blote handen:

altijd in november,

altijd in de regen,

altijd in Aalten.

 

Mooie regels alom, zoals deze van Bert Scheuter: Dit oude land bevliegt de havik traag. Het boekje is verlucht met onder meer Massey Ferguson met ‘kouzak’, een knappe ets van Louis Radstaak. De invloed van Habakuk II de Balker is niet ver weg. Bert Scheuter knipoogt met Onzinnige feestelegie op old gereedschap, den arbeid muu naar diens bundel Oud gereedschap mensheid moe. Waarin woorden staan als slijpsteen, stervenshonk, vlashekel en wan. Je rúikt bij het lezen van zijn werk het platteland. TractorTracks heeft eenzelfde effect, al mengen Mellendijk, Radstaak en Scheuter de geur van aarde en bos met die van benzine en olie. In totaal bevat TractorTracks vijftien gedichten, die elk op zich staan maar als rode draad die mooie gouw in het oosten van Nederland hebben. Een Bolinder-Munktell, een Hanomag, de heidesmid uit Halle-Heide, de hoefsmid uit Kasselder op Sinderen, plakhakke, schrapers en sikkels figureren in deze wonderlijke verzameling poëzie. Achterhoekers houden van hun land, zoveel is duidelijk. Om met Scheuter te spreken:

 

Dit land was as van vurig vorig leven,

dit land leeft: het is niet bang voor de dood.

 

Hans Mellendijk, Louis Radstaak en Bert Scheuter (die als HiPP in hun streek ook regelmatig het podium betreden) mogen wat mij betreft hun fraaie geboortegrond nog dikwijls bewieroken!

 

 

Tractortracks en ander landbouwwerkkundig tuig, Hans Mellendijk, Louis Radstaak en Bert Scheuter, Uitgeverij HiPP, Varsseveld, 2011, ISBN 978-90-817464-0-3


 ----------------------------------------------------------------------------------------------

PPP: 'Moar dan bi-j ons!'


De wereld is heel klein geworden dezer dagen en heet sinds donderdag 'Friesland'. Als u er helemaal niets meer over wilt horen kunt u beter niet verder lezen, want de koorts heeft mij ook te pakken. Maar de kans is groter dat u op dit moment de krant leest terwijl u met een half oog de TV in de gaten houdt. U bent in dat geval, net als ik, geheel ingericht op een marathonzitting. Zó vaak wordt’ie niet gereden en tweehonderd kilometer is tenslotte niet niks. Om dat even duidelijk te krijgen heb ik de route exact over onze contreien gelegd. Goed, het vergt wat graafwerk, maar het levert natuurlijk een schitterend waternet op, waar het zomers bijvoorbeeld ook leuk kanoën is. Pakt u de kaart er even bij? 

We beginnen in Doetinchem, het Ljouwert van de Achterhoek. De start is op de Zelhemseweg. Onze Zwette loopt langs Zelhem en Hengel richting Lochem. Op de Friese kaart komen we daar Snits tegen. Verder gaat de barre tocht naar IJlst en Sleat. Het Slotermeer uitgraven gaat misschien iets te ver, er zou bijvoorbeeld een flink stuk van de A1 in verdwijnen dus we laten het maar bij een mooie vaart. Sleat zelf ligt bij ons even ten oosten van Holten. We maken nu een bochtje langs Rijssen en aan de bovenkant om Enter heen, als in de verte het torentje van Staveren zichtbaar wordt. Hier is dat het torentje van Borne. Het publiek is laaiend enthousiast. Half Twente, wat zeg ik, héél Twente is uitgelopen om de helden van het ijs te begroeten. Van hieruit gaat de tocht weer in zuidelijke richting. Ons Hindeloopen ligt vlak boven Bentelo en Workum heet bij ons Hengevelde. Op de trekvaart langs Parrega -zeg maar Neede- hebben de rijders de noordoostenwind even lekker in de rug. Er wordt nu flink gegeten. De Needsen delen hapklare zakjes moes met ribbekes uit. Bij Haarlo, ons Boalserd, moet men uitgegeten zijn, want hier draait de wind weer venijnig dwars op de route. Richting Harns gaat het nu. Groenlo en Winterswijk mogen er om strijden, want deze stad ligt precies midden tussen hen in. Er komt nu opnieuw een lang stuk waar de wind de reuzen op de twee ijzers goed gezind is. Ze hebben in ons Frentsjer zowaar even oog voor de vrolijke klanken van de Blauwhuuzer Keienslöppers. Ja, in Lichtenvoorde weten ze van feesten! De deelnemers voelen de kilometers in de benen, maar ook in de volgende plaatsen op de route, Varsseveld (Berlikum), Silvolde en Ulft (Oude Leije) gaat het massaal aanwezige publiek, volledig uit zijn dak en als één man achter deze kanjers van de ijsvloer staan. In Zeddam, ons Bartlehiem, is het een gekkenhuis. Het dorpje aan de voet van Mont Ferland, zoals Kees Jansma het achterliggende bergland hardnekkig noemt, kan de stroom schaatsliefhebbers nauwelijks verwerken. Maar de sfeer blijft goed. Dan volgt het Europese aspect, want onze Dokkumer Ee loopt tussen ‘s Heerenberg en Elten door een klein stukje Duitsland. Alleen al daarom is vanochtend vroeg vanuit het Ruhrgebied een karavaan bussen hiernaartoe vertrokken. Na Lobith-Tolkamer volgt het laatste en zwaarste deel van de tocht. Net als in Dokkum wordt er gedraaid. De snijdende wind staat nu pal op de kop en terug in Zeddam moet menigeen teleurgesteld opgeven. De anderen slepen zich via Braamt en Wijnbergen naar de finish aan de voet van de Walmolen in Doetinchem.
Bert Scheuter
Geschreven ter gelegenheid van de Elfstedentocht op zaterdag 4 januari 1997.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

HiPP's gedichten (onder meer) voor de lezing op Gedichtendag 26 januari in de DRUfabriek te Ulft.

Stroom

mijn vliegtuig landde op Schiphol
ik vloeide bijna vanzelf naar buiten
liep naast een zeer bekende dichteres
zij werd duchtig geknuffeld, niet ik

wij kwamen aan bij de uitgang
we kregen een fleurig visitekaartje
van een dame in mooie bloemen
maar nergens waren ze te koop

stroom, stroom, stroom,

er was geen trein of bus of taxi
geen buitenlandse riksja fiets
alleen maar een wijdse verte
van groen, groen, groen land

ik zag een smal voetpaadje
het liep dwars door een weide
in de richting van wat boerderijen
daar zaten enkele zonderlingen

stroom, stroom, stroom,

ik vroeg waar de weg liep
kreeg antwoord van een man
die sprak vanachter 'n mombakkes
dat weinig goeds voorspelde

zijn route voerde langs een camping
de gasten dreven weg op een boot
zij gingen spelevaren op de plas
er was voor mij geen plaats

stroom, stroom, stroom,

ik zocht en zocht en zocht
er leek geen uitweg mogelijk
ik maakte een lelijke doodsmak
de veters haakten in prikkeldraad

tenslotte wist ik te ontsnappen
maakte me los uit deze benauwenis
ik slingerde mij op een groot wit paard
ging spoorslags naar 'Gedichtendag'

stroom, stroom, stroom.


© Louis Radstaak


Vormzand

Op het strand van Audresselles sta ik 
in het gereedschap van tijd en wind, 
zeggen mij de stenen die ik opneem. 
Kun je de wind zien, de tijd voelen?
Vormzand is klaar, fluisteren de stenen, 
hoedt ons voor de wind, zet de tijd stil 
en neem ons mee naar de luwte. 
Het is de steen die de beeldhouwer 
maant zijn beitel nu neer te leggen.

Onder het asfalt van de Idinkweg, 
in de Binnenheurne onder Varsseveld, 
rust jong zand, de odalisk van Aeolus. 
Zij pauzeert tussen eskop en eskop. 
Schilder, toon glooiing en ronding, 
verbeeld de wind en de lieftalligheid. 
Maar bejubel dit tegenvormzand, 
bedding voor het leven, het water, 
dat later, veel later, zal stromen naar zee.

© Bert Scheuter




Jij I-j


Poging tot paard
uit zich in kribbe.
Verse nieuwigheid
springt van haverkist.

Przewalskipaarden? Polka
in de uiterwaarden, weldra
mijn ziel overstroomt.
Mijn hart komt op stoom.

Verstruiking weggeknipt.
Heb het vers zodanig vertimmerd,
dat onder ogen tranen lopen.
Niet voor verdriet gezwicht.

Haronder löp ’t water,
liepend van vreugd.
Schakel oaver op andere deugd.
Mien harte bonst, ja batert.

Poging töt peerd
uut zich in kribbe.
Verse ni-jegheid
sprunk van haverkiste.

’n Spróng haperingen
rólt aover de lippen.
En ’t bli-je liepen
geet aover in zingen.

I-j, mi-j, wi-j
köttelt naor wieter doornopper.
Stikke bli-j
streumt wi-j in mekare aover.


© Hans Mellendijk

-----------------------------------------------------------------------------------------------

HiPP trad op in de DRUfabriek op 26 januari, oogstte succes en ging met bloemen naar huis!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Hersens

De ik-figuur, geschreven door zijn brein,
denkt een weg langs onbepaalde banen.
Zijn hersens spelen dat spel,
zijn spel, hij speelt speelbal
en rolt, vliegt, zweeft, stuitert, caramboleert
volgens de krommen en curves
waarin hij wordt gespeeld.
Dat en niet meer dan dat is zijn rol.
Zinnig de ik die dat beseft.
Het kan niet genoeg gezegd:
zinnig de ik die dat beseft
en geniet van de krommen en curves
bepaald door het spel dat zijn hersens
met hem spelen als speelbal,
gestuurd, gespeeld, gekromd en gecurved,
carambolerend, stuiterend, zwevend,
vliegend en rollend langs onbepaalde banen,
langs banen die hij denkt te denken
maar die geschreven worden door zijn brein.

Bert Scheuter

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Geluksinstructies

Lees dit gedicht.

Bereid je voor:

bereid Saroma met bananensmaak,

kweek rozengeur,

koop een aureool met missen van Josquin,

bouw het Potemkindorp Gezicht op Delft,

ontbloot je tepels.

Eet, snuif, luister, kijk en wrijf en tegelijk!

Je zinnen stromen vol,

vol met het judomeisje aller tijden,

in wit katoen verpakt,

een feestelijk zwart strikje om haar middel.

Vraag haar of jij haar open maken mag,

vraag haar of zij je vragen wil of jij met haar wilt trouwen.


Co Woudsma ©

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Het woord quark is door Murray Gell-Mann ontleend aan een passage uit de roman 'Finnegans wake' van de Ierse schrijver James Joyce.


- Three quarks for Muster Mark!

Sure he hasn't got much of a bark

And sure any he has it's all beside the mark.

But O, Wreneagle Allmighty, wouldn't un be a sky of a lark

To see that old buzzard whooping around for uns shirt in the dark

And he hunting round for uns speckled trousers around by Palmerstown Park?

Hohohoho, moulty Mark!

You're the rummest old rooster ever flopped out of Noah's ark

And you think you're cock of the wark.

Fowls, up! Tristy's the spry young spark

That'll tread her and wed her and bed her and red her

Without ever winking the tail of a feather

And that's how that chap's going to make his money and mark!


uit 'Finnegans Wake' door James Joyce 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

code-Dead_Poet.mp3

U hoort een dode poëet een mp3 zingen over: Ja, wat eigenlijk? Luister...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Het Higgsdeeltje lijkt te bestaan...

Er is wat meer zekerheid over het bestaan van het Higgsdeeltje, ook wel het goddelijk deeltje genoemd. Volgens Margriet van der Heijden in de NRC ligt het ongeveer zo:

Het idee is dat een Higgsveld het vacuüm doortrekt. Zo doorbreekt het een symmetrie die in beginsel bestaat in het Standaard Model dat alle bouwsteentjes van onze materie rangschikt: namelijk dat al die deeltjes massaloos zijn. Dat zijn ze duidelijk niet, en dat zou dus komen doordat ze zich in dat Higgsveld bewegen. Het is een beetje als waden door stroop: het ene deeltje ondervindt meer weerstand (en krijgt meer massa) dan het andere. Het Higgsdeeltje hoort bij dat Higgsveld en duikt op als je er maar genoeg energie in steekt. Door deeltjes hard op elkaar te laten botsen bijvoorbeeld, zoals bij Cern.

'Fabric of Spacetime', gerund door Julia en hier vindt u iets over Higgs.

Verbonden

In uw bieb, we spreken geen wet of recht
maar staan wel 
quitte, troffen twee boekenwormen
echt waar elkander niet in een boek.
Niet de zeden niet de normen
maar elkanders ogen in een hoek.
Met de vingers door de Kamasoetra.
Onze lichamen verstrengeld weldra,
binnen 'n tel
dank de bieb nu verbonden in het echt.

© Hans Mellendijk
in opdracht Biblioservice/Cultuurbedrijf

-----------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

The Most Useless Machine Ever

ontdekt door Hans Mellendijk

Spaarpot 

Dit is mijn spaarpot
Ik wil er iets in doen
Maarr...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Guus Hiddink wordt 65!


Guus Hiddink  werd 65 jaar, lang zal hij leven in Varsseveld!

Hans Mellendijk maakte dit gedicht in zijn onsterfelijk geworden serie bij Scribd.


Geluk moet je penetreren


Druistig sta ik in het leven

M'n sporen vanaf de Spoorstraat in het veld verdiend

Door het geluk af te dwingen

Kreeg de wereld op m'n knieën, blinden werden ziend


En geluk is een warme voet

Die weet van de rand en de hoed


Voetballen kan je wel leren

Geluk moet je penetreren


En geluk is een warm geweer

En het monster is van leer.


Uit de bundel: 'Geluk moet je penetreren'

vanuit het Russisch vertaald door Hans Mellendijk.

Practical Poetry


gedicht van Ian Barker, geïnspireerd door: deze link

Practical Poetry

The text
To begin lift the receiver, insert
correct amount and dial the required number.
Insert more coins when indicated by the sound
of rapid beeps. To end the call, replace the
receiver. No change given.

The poem
Let us start this dance, this enrapment;
you shall speak and I shall listen and
together we will carry your words to nations.

Pull me towards you, close so I can feel the brush
of your cheek against my skin. Touch me with that
gentle caress, first here, first there, by a
prearrangement that leads me to connect at one
with the peoples of the world so I may let
your wisdom drift amongst the ether.

When I cry, softly and urgently for more you
must feed me as I demand, for my love is
conditional and can be broken by inattention.

Yet I know, despite this, you can do away with
my passions in an instant if you choose. You
can cast my hand from your face and fling
it against me so my words are muted and I will
no longer hear the beauty of your sweet voice.

But I shall keep a part of you within me, the gold
and silver of your love..for ever.
Until the next time.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

'Agrarisch alfabet'

Het 'Agrarisch alfabet' is onlangs weer eens opgepakt door een van de HiPP-leden (Louis Radstaak), hier ziet u een slider van het tot dusver gevondene. Wij werken verder aan het alfabet...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

HiPP op de Zwarte Cross

Het is al weer even geleden dat wij op de Zwarte Cross stonden in onze caravan op de Theaterweide. De  dichters (Pim te Bokkel, Hans Mellendijk, Louis Radstaak en Bert Scheuter) en meerdere luisteraars. Soms waren er drie dichters, met Jack Weijkamp door het klapraam. Wij danken hem en Pim te Bokkel voor hun bijdragen op de twee dagen. En de organisatie van de cross voor hun uitnodiging!  

Spreuken:

Hoe lang nog, luiaard,
zul je blijven slapen,
wanneer
kom je uit bed?
Nog even dan?
Nog even
slapen,
nog een beetje
rusten,
een ogenblik nog
blijven liggen?
Armoede
overvalt je
als een struikrover,
gebrek
slaat je neer
als een bandiet.

Spreuken 6:9-11

 

------------------------------------------------------------------------------------------------ 

De Verhalenbankjesroute bestaat alweer meer dan anderhalf jaar, de klaverbladvormige route wordt bezocht, gedownload en gefietst in de Achterhoek. Geniet van de leuke verhalen en gedichten bij de bankjes langs het fietspad. Doe ook mee en rijdt de route in de late najaarszon! Klik op deze link.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Bij het overlijden van Steve Jobs (56) op 6 oktober 2011:

ik denk

ik denk dat Charles Darwin gelijk heeft
als hij zelfs Andries Knevel doet twijfelen
aan de datum waarop God de schepping voltooide:
zondag 25 oktober, 3950 voor Christus

maar vooraf aan de geniale Charles
ging zijn opa, de poëtische Erasmus
ontwerper van o.a. een grammofoon
en een besturingssysteem voor koetsen

dankzij het besturingssysteem OS X
met de trotse codenaam 'Darwin'
van mijn glanzende computer
bijt ik die kennis uit mijn Apple

Erasmus zou verrukt zijn van deze machine
Charles zou hem classificeren als een mutant
en twijfels hebben omtrent zijn overlevingskansen
in deze wereld van goedkope fitte klonen uit Azië

de Australische aboriginals noemen ons Westerlingen
'mutanten', verslaafd aan benzine, tabak en alcohol
die niet meer telepathisch maar mobiel communiceren
met onze van de natuur vervreemde stam, dat is wat

ik denk.

Louis Radstaak

------------------------------------------------------------------------------------------------ 

Avtobus in Lviv

In Lviv (Ukraïne) stond achter een hoog hek deze bus. Onze verbazing was groot: het was er een met onze letters, ons HiPP!! Hier waren anderen aan het werk met deze naam tot meerdere glorie van zichzelf. Wij gaan dit uitzoeken en begrijpen wie het instituut tot grote hoogten heeft gestuwd in dit land van achterstallige Sovjet-armoe en de nieuwe rijkdom: veel zwarte 'pantser' wagens en veel mobiel bellende mensen.

------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

Het sprookje van de persoon

Onopvallend bewoog de persoon zich door het leven,
soms vrolijk, soms bedroefd,
soms dom en soms deskundig,
gehecht aan een paar eenvoudige gewoontes
stelde hij soms belang in het nieuws van de dag.

Toen werd hij door ons opgemerkt.
Wij constateerden dat de persoon
niet altijd vrolijk was en niet altijd deskundig
en niet altijd geïnteresseerd in het nieuws van de dag
ook bleken sommige van zijn gewoontes ontoelaatbaar.

Nadat wij de persoon hadden gevangen
sloten wij hem op in veilige bewaring
jarenlang zat hij maar wat te rammelen in zijn cachot.
Dit hinderde ons bovenmate:
wij sommeerden de persoon te verschijnen
teneinde hem dood te kunnen slaan.
De persoon hief een geluid aan als een wolf in de steppe,
maar omdat wij voor niets staan
sloegen wij hem dood.

Daar mijn gebouw gesloten is, kan ik
hem niet begraven, de persoon.
Onverdragelijk ligt in mijn souterrain
zijn lijk te rotten.

J.A. Emmens (1924 -1971)
 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

foto: Louis Radstaak: 'Vergeten dichter'

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): Wislawa Szymborska

Een foto van 11 september 

Ze sprongen uit de brandende etages naar beneden -
een, twee, nog een paar
hoger, lager.

Een foto hield ze levend tegen
en bewaart ze nu
boven de aarde naar de aarde toe.

Elk van hen is nog een geheel
met een persoonlijk gezicht
en bloed dat goed verborgen is.

Er is tijd genoeg,
voor het haar om los te waaien,
voor de sleutels en het kleingeld
om uit de zakken te vallen.

Ze zijn nog steeds in het bereik van de lucht,
binnen de kring van de plekken 
die net zijn opengegaan.

Ik kan maar twee dingen voor hen doen - 
die vlucht beschrijven
en geen laatste zin toevoegen.

(Uit 'Het Moment', mei 2006)

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

Open dag van Holaras

Zaterdag 3 september beleefde Holaras in Ijzerlo zijn honderdste jaar als machinefabriek. HiPP was aanwezig en kreeg een plaats in de Prent door het lezen van Louis van het gedicht Hola. Hans Mellendijk maakte de foto's en we zien de maker van de Prent, Gerrit Westerveld, tevreden toekijken. Eva Hoopman, een dochter van de uitvinder van de knollenplukmachine, had zich opgeworpen als presentatrice. Wij waren onder de indruk van de fabriek en maakten nog een rondje over de velden buiten, waar we een grote hoeveelheid uien zagen. Ieder kreeg een zak cadeau en thuisgekomen sprongen ons de tranen in de ogen. Jawel, van deze uien.

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

Transformator

Dichtbij de afslag naar Haarlo staat deze halte
met de onwaarschijnlijke naam 'Transformator'.
Hij is geheel transparant en zonder zelfplakkend kleefwerk.
Ook staat er een gerieflijk lijkende bank bij,
waar je desnoods een uur kunt wachten op de volgende bus.
Het lijkt allemaal iets teveel voor deze halte tussen Borculo en Neede,
maar ik kan me vergissen: het is er misschien soms druk.
Net als in een trafo, waar de deeltjes in trillende opwinding staan
om ergens heen gestuurd te worden,
iets te doen voor hun meester, voor mij bijvoorbeeld.
In mijn achteloos lijkende nonchalance verklaar ik
dat ik deze halteplek in deze bocht van de weg
met het gezicht op het Westen en met deze magische naam
wel het mooist vond op deze maandag in augustus.

Louis Radstaak 

Het gedicht hieronder is ook te lezen in de nieuwe Deventer Almanak.

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

Winterkleed, Winterleed

Varsseveld, 24 november 2008

Scheer de dag
met scherpe sneden.
Knerp de sneeuw
met verse treden.
Baan het pad
door onbeschreven.

Scheer je weg
besmette sporen.
Kneed kristal
met schone handen.
Vorm het wit,
en ook de bezem.
Hoed, wortel
en zwarte kolen.

Spaar de dag.


Hans Mellendijk
 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Diva

Bij de dood van Amy Winehouse


Geen wijnhuis met Baudelaire
te vinden met gedicht op kaart
om altijd dronken te zijn.
Oude info uit reisgids.

Omstreeks je sterfdag reed hier
Lou. Vol vet wachtend op je
man in Vittoriale.

Lamvleugelige mus bij leven
terug in zwart zeventwintig.


Hans Mellendijk
Gardone Riviera, 31 juli 2011

 

Bert Scheuter was daar ook en las dit gedicht voor:

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Naobers aover de grenze

Tut in Holland is ‘t grootsmechteg gebleer vernommen
aover dat olde naoberschap van ons en almaor meer
komt zie amechteg aover ‘n Iesseldraod hen gloepen
hoe wi-j ons daormet op de bene holt, in ‘t ongewild
benul van den groezeleg groten onwart van Europa,
den eure heufdgrenzen mettertied florie hef ‘ebost.

Wat is dat gedureg getoet aover naoberschap,
wat is dat, anders dan ‘t dufteg naojagen van spuuke
uut de dage van Julia, doe de welt nog heel was
en veural heel klein en verstopt tussen de busse,
die van ‘n Healeweg tut op Zindern en van Lintel
tut in ‘t Westendarp, veur Varsseveld as muurn waarn.

Wat is die Zellemse foezelpraot aover naoberschap
anders dan uutgestelde veralteratie aover ‘t ongemarkt
verlaoten van ‘t olde aoverzicht tussen Halle en Hengel
en tussen den Slangenborg en ‘t Zelle, halfweg Reurle,
doe Dörkem nog een ei was met bi-jziende kuukens
die op de schale van ‘t eigen volk naobern mosten.

Vernemt wa-j heuren wilt en ziet wa-j met wilt maken
maor ik heb een naober in Killarney en ene in Kazan,
een naosten in Jokkmokk en een noodnaober in Maras,
daor staot mien schaorpäole net as bi-j ons in de Heurne
op die plaatsen waor de luu môggelt en miert en mast
en wet dat ‘t gesluchter baoven de eigen köppe uutgeet.

Bert Scheuter

Ja, ik was op de Zwarte Cross en herhaal dit gedicht uit 2009, een Déjà Vu Vu...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Déjà Vu

dit is bekend terrein
ik ben hier eerder geweest:
'De Schans' bij Lichtenvoorde
het Mekka van de motocross
elk jaar ging ik op bedevaart

mijn jeugdhelden waren
Broer Dirkx, Ben Hartelman en Jan Clynck
helaas wonnen vaak de Zweden:
Rolf Tibblin, Sten Lundin, Bill Nilsson
en anders wel de Engelsen:
Lesley Archer, Dave Bickers en Jeff Smith
in de 'Motocross des Nations'
de Fransen waren nergens te bekennen
het woord merde moest ik nog leren

dit is bekend terrein
ik ben hier eerder geweest:
Prins Maurits' leger groef zich in dit zand
veel later deed dat menige noppenband
er hing een geur van kruitdamp en zweet
veel later die van Castrol en friet

alhier aanbidden wij Tante Rikie
de Koningin van de Zwarte Cross
zij geeft ons allen royaal de zegen
voor drie theatrale dagen in de Tipi
of een prachtige overwinningskans
op het zware circuit 'De Schans'

dit is bekend terrein
ik ben hier eerder geweest:
'De Schans' bij Lichtenvoorde
een spetterend feest in het hier en nu
het wordt een glashelder Déjà Vu.

Pim te Bokkel
Firma Weijland

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Pim te Bokkel

Web

Aan de rand van het weefsel
tussen de blauwmetalen spijlen van het balkon
groter dan de dauwdruppels

terwijl de ochtendzon
door een conifeer de glasvezelkabels
verlicht

de wielwebspin
onbewust van wat hem waarneemt
maar gehaast
als ik een kruimel in het kruispunt
van zijn vangnet hang

zo stelt hij mijn gebaar vast als ruis
en werkt het zijn web uit

alsof-ie niets bedingt
herstelt hij het netwerk en wacht in de schaduw
de dag af


Firma Weijland (Jack Weijkamp en Lucie Legeland)

Nao vier dagen
de nachtpon
um mien enkels
en op hand en vuut
sluup ik
aover drempel her

schimmig licht
brint um ow zwatte koef
ik kus ow scholder
en drei'j ow billen
tegen mien buuk

en vlei mien zacht
de koeling slut schokkerig aan
ach kolde dood
weurum al dat lawaai?

De Nije oogst

zo as de briggelige beer nottelt
wanneer de raegen as 'n gordien
veur zien hol hink

zo blief ik morken
in mien bestekla
as de gestapelde afwas
schimmelen geet

gin mes en vork meer
he'k nog glazen?
tied um de botter
met mien wiesvinger te smeren

Veur de sloap

de wind waejt
mien lief slup
laot de wind maor waejen
en mien lief slaopen


HiPP bemoeide zich op 2 juli 2011 met het gedicht op de Sirenenlaan, een stukje van de culturele wandeling in het Idinkbos. Klik hier voor het resultaat: https://picasaweb.google.com/louisradstaak/Sirenenzang2011#5625198091784746194

Hieronder volgt het gedicht, een haiku ofwel høku

Tractorsporen op het land

tel duf Hanomag
glij de zuiger op en neer
klompen kadansen

deng deng deng deng deng
Glühkopfzündung hat geklappt
will was mit euch, Deutz

draagt de naam Farmall
oogst internationaal
boerendriewieler.

Hans Mellendijk
Louis Radstaak
Bert Scheuter

------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Trek de zommer in cultuur

Wat hei’j ow nów weer bi-j de vore ehaald?
Is’t ’n stoomfoekepot? Nea ’t is ’n Hanomag.
R 420. Tweecylinder, diesel, 1959, 19 PK
bouwen vore an vore, de Achterhoek in cultuur.

Wat hei’j ow nów weer bi-j de vore ehaald?
Bu’j in de biesterbaan, mangs’n förrie ehad?
Muzikanten, acrobaten
Dansers en woordgoogelaars.

Fotografen, beeldende kunstenaars.
Theatermakers, rondtrekkend volk.
Wie bindt daor ‘t spek op de takel?
Wie trekt de ziel in de pokkel?

Tah, tah tah tah tah tah, tah, tah,
hie breg de zommer in cultuur.
Tedah, tedah, tedah, tedah,
‘n mooie zommertiedblues.

Kiek de trekker krig vleugels,
trök ’n mooie spräönevlóg.

Hans Mellendijk

Gedichten van de andere 'barden' in de Poëzienacht van Bredevoort...

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

Slagersgedicht

mijn hoofd rust tegen kop
van koud varken
drie haren prikken mijn wang
we kijken
onbewogen


Firma Weijland

------------------------------

Lunula

lusingand gesungen:
wolles haar ganz
lust und gleiten
lunular ihr daumen:
halbmond fell, lulu,
ein spiel ein weißlich
feld am wall an allen
lippen, fingern wie
lupinen grüßen hals
weinrote zungenringe
spangen von metall
zerspringen lunular
ihr nagel: halbmond
formenfeld zwei
mundvoll abend


Mara Genschel, (BRD)

-----------------------------

Poëzie

Bloesem is meer dan een handvol bloemen, stilte en stippels
donker tegen licht, strepen en kleine ronde vlekken, alles
beweegt alles staat stil, alles is af en onvoltooid gaat alles verder.
Een steen is een steen niets is minder waar, bloesem is meer dan
een handvol bloemen, stilte is stippels donker tegen licht, strepen
en kleine ronde vlekken, alles beweegt alles staat stil alles is af
en onvoltooid gaat alles verder.

Too many words in the dictionary to translate a poem.
Josien van Barlo

-----------------------------

Nachtzwemmen

De maan rolt een loper
van licht op het water.
We waden ernaar
naakt in het donker
raken niet verloren
langs de baan van de maan
van licht door het water
alleen zichtbaar
voor dat van elkaar
in ons lichaam.

Hagar Peeters, uit: 'Loper van licht', 2008.


-----------------------------

CLAUDIUS RECHT VERSTEHEN

den 7. sept./ lieber Friz,
vorige woche ist in hannover markt gewesen, und ich habe herrn Wehrs gebeten, dass er auf diesem markte eine schöne peitsche für meinen Friz kaufte. morgen abend werden wir sehen, was er gekauft hat, und mittwoch abend sollst du es sehen. bis so lange musst du dich mit der alten behelfen. hier sind die knaben so dumm und haben gar keine peitschen, reiten auch gar nicht... addies, lieber Friz, und donnerstagmorgen musst du so gut sein, in unser bett zu kommen und eine halbe stunde in meinem arm zu liegen. dein Matthias Claudius.

Crauss. (BRD) 2009

-----------------------------

Baraknplas

Wee wus wat
de woarheid was
en wee wus van t liedn
dat, op-eheupt
met de klere,
schone,
heure
op eenn grootn barg,
méér zeg
as alle doeznd weurde
van welkn dichter ok?

Heurt t grote zwiegn,
den akelig stiln storm.


Sebastiaan Roes, 2007

-----------------------------------------------------------------------------------------------   

Raster

Ooit was het daar gewoon veen. Een veen.
Mens werd de lust benomen te betreden,
afgezien van de strammen die, uitgestoten of
leven moe, in eeuwigheid verzonken
tussen els en bies een voortgang zochten


Later trokken turven warmte uit de gebogenen
die, stug en spa na spa, het wilde schouwspel
rasterden tot percelen in zwart en grijs en bruin.
Was het de doodskleur die aanzette tot vermaning
of waren het de verzonkenen tot het Zwarte Veen?


Waarschuwing werd strenge plaatsbeschrijving
Zwarte Veen tussen Heideroosje en Het Goor.
Rasters temmen hier de wilde ruigte en ruimte
is uitbundig nog - voor wie klein genoeg is en
- slechts voor boeren en topografen.

Bert Scheuter

HiPP treedt op 22 mei in Hummelo op bij het Koetshuis van het landgoed Enghuizen. Zie hiervoor de Agenda

Gedicht - Nocturne


Bij een schilderij van Gerard Wensink, tweestemmig en tweetalig
Voor Daniël Lohues, Rutger Kopland en Joost Zwagerman

Van Bourtange bis Bredevoort
Joost mag het weten waar schilder is neergestreken
Daor zingt ze ‘snachts ‘t hoogste lied
Ik speur in de topografie van mijn geheugen
Kommt ihr Töchter helft mir klagen
Hoogeveensche Vaart misschien de Weerribben
Ganzen kats in de biesterbane
Bij Kalenberg of nee daarbij de molen
Nils Holgerssons Blues
Daar woont het meisje zoals mijn vader dan zong
De verlichte blomenkassen
Het Steenwijkerdiep bij Scheerwolde
Van Nijverdal bis Nieuw Buinen
In Wensink’s biografie hoort men Giethoorn
Van die hel rood gele zuilen.
Voor Joost doen we hier het licht uit
Veur Daniël ok die lampen uut
Voor Rutger terug het geheim

Het laagland weer zwaar in het zwart
Maar lang nog geen schuldig landschap

Wellicht in dit schilderij nog
teveel heimweeschemer gedicht

Hans Mellendijk



gedicht op de website http://www.bredevoort.nu

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------    

Neede

Slenterend in de Ruwenhofstraat
passeert een auto en dan een duif
zij kruisen na elkaar het verborgen
voetgangerspad 'Ten Coates Gengsken'

dit kan alleen in Neede gebeuren
waar mens en dier gelijk bewegen
met doelen die totaal verschillen
en toch synchroon worden bereikt

zou dit een gebaar zijn van de dichter
die ooit op de Mariahoeve woonde
waar hij het Geluk voor zich zag
op net zo'n lentedag in mei
op net zo'n lome dag in Nee
hij kocht er een paar schoenen
'n nette broek voor zwalken in de stee
met grote kans op dronkenschap

het is een vrijdag hier en elders ook
er is nu nog geen kwel of kommer
ik denk aan Achterbergs teken.


Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------   

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Zonlichtcirkel

Licht valt...
Zonlicht valt
als ik de ogen open
op de muur naast het bed
in onscherp cirkelvormig waas.
De hersenen, de droom
nauwelijks ontstegen
registreren: diafragma
diafragmeren onscherpte,
willen de zweem vertalen
naar een perfecte hard edge.
De ogen doen het met wat is:
een schitterend ongemak
is tussenbeide gekomen.
Ellsworth Kelly en
Mark Rothko strijden
tussen hoofd en ogen
op de muur naast het bed
in een zonlichtcirkel uit 1939
van de architekten
Helmink en Veeze.

Bert Scheuter
 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

gedicht voor Valentijnsdag 2011


Intonarumori

Balatonfüred, zomer 1975

Haiku voor Kyoko Imamura


Volle maan windstil.
Wie cowboy, wie indiaan?
Zwoele storm op til.


Hans Mellendijk

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------


meer, minder, meest

tuinvogelteldag 2011





't meest in de tuin
meer kool dan pimpel
overigens


en minder staart


't merelt maar dan wel
weer een week te laat


de huismus wint



Hans Mellendijk

-----------------------------------------------------------------------------------------------

hieronder het winnende gedicht op Gedichtendag 2011: 'Onder de sterren' door Henk van Loenen

Onder de sterren

Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte.
De vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.

Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
Uitzicht vanuit een graf, stond eronder. Je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bomen.

Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet meer
bij machte terug te keren.
En aan mijn ex die ik plots bij mijn tandarts aantrof
boven mijn wijdopen mond, mooier en harder dan ooit,
met een slang in haar hand om het gruis en het vocht
weg te zuigen. Daar lag ik.

Ik zou zo graag licht willen reizen, met in mijn rugzak
niet meer dan wat kleren, een veldfles, een pen
en papier.

Henk van Loenen

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

in de serie nachten naar de Gedichtendag 2011: het gedicht 'Maannachten'

Maannachten

De maan schijnt tegen een dek van schapenwolkjes
Een levend schilderij van Jongkind, lijder aan maanziekte

Meisjes met mooie enkels gingen opeens in 'moonboots' lopen
Met een harde klap kwam ik terug op aarde

Eindelijk kreeg ik door de goedkope sterrenkijker de maan in het vizier
De mooie verpakking had mij veel meer beloofd

Ik droomde dat de maanlandercapsule terecht kwam in de Achterhoek
Er waren geen andere getuigen die dit konden bevestigen

Mijn zus en ik keken toe in het maanlicht hoe een buurjongen zijn hand overgoot met wasbenzine en in brand stak, terwijl hij uitriep: "Hier kun je zien wat je nog nooit gezien hebt"

De maan schuift voor de zon op een zomermiddag
De vogels houden op met zingen, als op een teken dat zij kregen

De maan op de zomeravond lijkt door de bladeren op Michael Jackson
Straks gaan de balsempopulieren de 'moonwalk' doen

Maannachten boven de nieuwe natuur die gegraven wordt door CAT
Het voertuig op rupsbanden staat te slapen op zijn eigen heuvel  

Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

in de serie nachten naar de Gedichtendag 2011: het gedicht 'Moros | de Nacht II'. 


Saint-Rémy-de-Provence | Sterrennacht | Vincent van Gogh | 1989

Nachtblind

Vincent liet er zijn oren naar hangen
schilderde er de armoe die in het vuur
verdween voor hen die warmte verlangen
de olieverfschittering voor langere duur.


Het landschap zelf is nu een heel groot oor
een luisterende schelp, op sterrenkuur
pikdonkere nacht over heide verloor
en ook ik die daar in de verte tuur.

'Het is hier zo gansch en al dat ik mooi
vind dat wil zeggen 't is hier vrede!'
                                                                                              [Vincent van Gogh]

Hans Mellendijk

Moros | De Nacht II

Het lange lange grijs is gisteren begonnen,
jij kent de kleuren nog van de dag ervoor.

Zeg dus niet dat je de nacht niet ziet
maar zeg dat je weet dat de ceder groen is.
Zeg dan dat je weet hebt van de einder
maar dat de nacht zo aangenaam verblind.
Je laat je deinen op de golven van de slaap.
Jouw uitzichtloze ogen zien geen dromen meer,
alleen het grijs, het lange lange grijs
maar dat schijn je niet te willen zien.
Het is het grauw van alleman der ene stam
dat zo valselijk gelijk getoond de ogen dimt.
Dimt en verder dimt tot aan de grens waar wil
vergaat in de mensenloze nacht der soort.
Daar waar geen herinnering aan kleur meer is
en jij voor lange tijd, gehuld in nachtzwart,
religieus het goddelijk ochtendlicht verwacht.

Bert Scheuter

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

in de serie nachten naar de Gedichtendag 2011: het gedicht 'Nachtblind'.

Armadillo

ik zit gegordeld tussen dieren
van meest betere komaf
ik klaag niet, ik constateer:
bij mij is die minder, bij hun meer

ze kwebbelen honderduit
ze zijn voornamelijk 'onder ons'
ze vangen elkaar de vliegen af
zoals jaloerse kameleons

de meeste dieren bedrijven cultuur
het is in feite hun eerste natuur
ze schilderen, schrijven, dichten, musiceren
je hoeft hun eigenlijk niks te leren

van buiten is het beest verbaal geharnast
van binnen een omgevallen boekenkast
er is maar weinig dat zo'n dier kan deren
behalve het intellectueel onteren

de dieren drinken wodka, wijn en water
soms heeft er een een glaasje bier
dat is dan misschien een lager dier
dat bang is voor een flinke kater

de dierengordel knort genoeglijk
maar ik zit liever zwijgzaam hier
ik voel me nogal onbehaaglijk
nabij het grachtengordeldier.

Louis Radstaak, 2008

 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 44:
Het instituut heeft geworsteld met de wintertijd; op de meeste plekken staan zandlopers en zonnewijzers, hoe zet je die dingen een uur terug? Ook de Tijdmachine bezorgde weer hoofdbrekens, in de tijd van H.G. Wells bestond er alleen Greenwich Mean Time! Een van onze leden heeft in elk geval geen oog dicht gedaan in de nacht van zaterdag op zondag 31 oktober, terwijl het heelal elders nog meer uitdijde...

Tijd dijt

alhier, 20-10-2010


de ochtend begint voortvarend
7:07
een reeks waarnemingen volgen
niet een uur maar 61 minuten later
8:08
9:09
dan bij de koffie
10:01
10:10
gl[:-)]mlachtijd
11:11
ongelogen waar nemen zintuigen
12:12 12:21
13:13 13:31
14:14 14:41
15:15  15:51
dan bij de soep
16:16
16:40
gr[:-(]mlachtijd
17:17
18:00
staande tijd
verticaliteit
18:18
19:19
20:02  20:20
21:12
21:15
liggende tijd
horizontaliteit
21:21
22:22
tijd dijt
23:23 23:32
24:24 24:42


0:00


in de nacht schrik ik wakker
3:33
is het overgevoeligheid van de
hersenhelften? deze symmetriedwang?
of is het andere heldere taal?
en kijk ik gewoon te vaak naar de tijd
en onthou ik dan alleen de schoonheid
van het cijfermateriaal?

palindromend vliedt de tijd


hans mellendijk

zie het gedicht ook hier

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 42:
Wij zijn knuffels op een hoedenplank in Ibiza en hebben het meestal lekker warm, omdat we zo op en naast elkaar liggen in de zon die door de achterruit schijnt. Ons bazinnetje Lidwien Petrolien Hoog Tankink (46) heeft een hekel aan mensen die op haar bumper kleven en daarom liggen wij hier jou aan te staren, jij die nu te dicht bij ons staat met jouw auto. Wij heten onder meer: Hummie, Koetje, Kalfje, Oogjes, Bollie, Streepje, Tandjes, Peukje en Neus. Wij zijn van waarde, maar weerloos en hebben deze boodschap van Funliner.nl: "Als jij nu gas geeft, hebben wij een probleem". 

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 40:
De Proeve van deze week komt van onze 'internetwatcher' Hans Mellendijk. Deze signaleerde de verschijning van 'Hij zit erin!', een bundel van 12 gedichten door Jack van Gelder en Bas Ticheler over voetbal. Het zijn zogenaamde 'flarfen',  geredigeerd door Rogier Cornelisse uit zinnen van de commentatoren bij de twaalf goals die Oranje maakte in het WK van deze zomer. Een citaat uit de bundel:

‘Ongelofelijk!
Je weet dat hij het gaat doen
en dan doet-ie het ook nog
Zo scoort-ie al het hele seizoen
naar binnen komen
dreigen
dribbelen
schieten
Ongelofelijk!
Je weet dat hij het gaat doen
en dan doet-ie het ook nog.
Ongelofelijk!’

Jack van Gelder

Het instituut tekent hierbij aan dat deze werkwijze eerder succesvol gehanteerd is door haar leden Mellendijk en Radstaak, geholpen door sympathisanten Rena Wams en 'Antonius' in de hoedanigheid van 'De Toedichters', zie deze link.  

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 41:
Gesignaleerd door Hans Mellendijk: een website over design en aanverwante zaken: Onomatopee.
De term wil zoveel zeggen als de nabootsing van een geluid als een woord, bijvoorbeeld: Piepen is in het Latijn pipiare en in het Engels to beep. Vaak ook wordt reduplicatie toegepast; een voorbeeld uit het Turks is cırt cırt voor klittenband,
Het logo van Onomatopee bevat een animatie met geluiden die op elkaar lijken qua benamingen.
De alomaanwezigheid van meestal storende geluiden zou verbeeld kunnen worden langs de openbare weg.
Hier ligt een taak voor Veilig Verkeer Nederland: haal die belerende borden met die truttige teksten onmiddellijk weg en vervang ze door passende onomatopeeën: VROOOOOOMMMM, IIIIIEEEEEKKKKK, TOETOOOOOET.
Houd de burgerij een spiegel voor, daar schrikken ze van, hoopt Het instituut...

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 39:
Surfend op het www stuitte Het instituut op een raar nieuwsfeit: 'Taiwanees wint ontwerpwedstrijd met kopie'. Dat maakte nieuwsgierig, onder ontwerpers hoort men vaak het gezegde 'Beter goed gejat dan slecht zelf gedaan'. De student met de welluidende naam Wu-Chih-Wei (Wie-Zijn-Wij) stuurde het werk 'Truth' in, gemaakt dor de Nederlander Dennis Sibeijn. Het is een afbeelding van een papieren vliegtuigje dat zijn letters verliest in een duikvlucht. Gelukkig kwam het feit aan het licht in deze ontwerpwedstrijd die in het het teken stond van 'de bescherming van auteursrecht op design'. De Taiwanees werd niet gedreven door humor, maar door geldgebrek, een bekend fenomeen voor HiPP, maar Wu-Chih-Wei om bij 'Made in Twaiwan' naar de echtheid te vragen?
in het kunstwerk treffen ons de loslatende letters in de tragiek van het uit onheilspellende wolken neerstortende (?) papieren vliegtuig.

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 38:
Ergens in de Gelderse Achterhoek staat dit 'demoveld' van het alomtegenwoordige gewas maïs.
De zaadleverancier heeft hier in plaats van de gebruikelijke suggestieve fantasienamen gekozen voor namen van dichters die wortelen, groeien en bloeien in het platteland.
Het instituut is blij met deze ontwikkeling en hoopt op meer agrarische initiatieven in deze richting...

foto: Dina Fragma

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 37:
Open Monumenten(zon)dag 2010 beloofde het verschijnen van 'De Blauwe Engel' aan de reizigers op het baanvak Zutphen - Winterswijk. Het instituut kreeg daar te laat lucht van, maar probeerde er nog op in te spelen met het uitdelen van een Gratis Gedicht in een oplage van 50 stuks. Helaas werd die bezorging verhinderd door een lekke band en moest HiPP onverrichterzake terugkeren. Het regende ook nog voortdurend, zodat wij nu beter begrijpen wat Marsman bedoelde met: "Volk, ik ga zinken als mijn lied niet klinkt". Vaderlanders, hierbij alsnog in kleur het gedicht: 'Blauwe Engel'.

De Blauwe Engel in 1971 ter hoogte van Station Lichtenvoorde - Groenlo op het baanvak Zutphen - Winterswijk.

Blauwe Engel.pdf Blauwe Engel.pdf
Size : 0.223 Kb
Type : pdf

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 35:
Bij de Puntkolkbrug in Vroomshoop raakt wel eens een klant te water van het virtuele Café Radstaak. Gelukkig is er dan redding mogelijk: een boei uit een kast met een gedicht als handleiding. Als dat niet praktisch is...

Reddingsboei

In geval van nood
Gooi boei voorbij drenkeling
Trek boei naar drenkeling
dan langzaam naar de wal

Wacht niet - Handel direct

Verwijdering of vernieling van
deze boei en lijn kan een leven
in gevaar brengen

Glasdon Interational

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 34:
Gekozen door Hans Mellendijk uit het weblog van Sander Grootendorst, dichter met Stentorstem:
Willem Wilmink begeleidt de wandelaars rond het Lonnekermeer tussen Hengelo en Oldenzaal, een terrein dat wordt beheerd door Landschap Overijssel. Langs het pad waar dit bordje staat, ruisen de bomen. Verderop staan nog meer bordjes met gedichten, zoals "Huilen is gezond" ("Leg nou die krant maar even neer./ Echt lezen doe je toch niet meer.") Lees hier meer...

foto: Sander Grootendorst

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 32:
In het woeste en ledige Drenthe moeten de nazaten van Ellert en Brammert naar de IKEA in stad Groningen om  aan hun woninggerief te komen. In dezelfde geest als HiPP heeft festival Dichters in de Prinsentuin in Groningen het motto ’Dagelijks brood’ meegekregen. Dit keer stond (het festival is alweer voorbij) het alledaagse karakter van poëzie centraal. Zoals Arjen Nolles en Rolien Scheffer het stellen in de bloemlezing Dagelijks brood: "Het woord als voeding voor de geest, het gedicht als bouwpakket." Voor Hans Mellendijk reden om dit feit uit het weblog Woest en Ledig onder de aandacht te brengen als PPP van de week. Hiermee gepaard gaat de introductie van  het dichtersbankje  'STIFT OCH HǺL' ('pen en gat'). Verkrijgbaar als virtueel bouwpakket bij HiPP.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 33: 
Uit Amerika komt dit leerboek van Sara Holbrook over het maken van poëzie, op het omslag zien wij details van een gereedschapskist, een geliefd voorwerp in Het instituut, zie daarvoor het gedicht Gereedschapskist/Toolbox.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 31:
En wij maar denken dat wij de praktische poëzie hadden uitgevonden...
Dichtkring RondRijm was ons in 2009 al voor met deze uitgave, te bestellen bij:
Dominee Pauls Verzendboekhandel.
Bron: de Volkskrant.


“De Bonte Huishoudbundel” is een uitgave in het kader van de praktische poezie. Huishouden is tegenwoordig geen vaardigheid meer die automatisch van moeder op dochter wordt overgebracht. De moderne woning vraagt andere competenties dan huis, tuin en keuken van weleer. Dichtkring RondRijm heeft twaalf thema’s bij de pen genomen om de lezer in te wijden in de geheimen van schoon en aan de kant. Bonte was, stofzuiger, droogtrommel, strijkbout passeren de revue. De gedichten zijn verhelderend geillustreerd door Petra van Kalker.

De bundel is verschenen  in een gelimiteerde genummerde oplage van 36 exemplaren.

Prijs 7,50 EUR excl. verzendkosten 1,32 EUR

te bestellen bij:

Ds. Pauls Verzendboekhandel
Rietveldlaan 13
9731 MJ  Groningen
domineepaul@yahoo.com

uit De Bonte Huishoudbundel:

 

Bonte was

De berg wasgoed betekent het onderscheid,
die mannenhanden niet mogen aanraken:
een scherp oog gevuld met zekerheid
bepaalt de kenmerken die maken

wat bont is en wat wit een heilige taak,
waarin de vrouw vanaf mistige tijden
meestal beter is; het is immers zaak
te groot kleurverschil te vermijden.

De voorlader eet graag eentonig. Ook
is het efficiënter om niet te proppen.
Veertig graden genoegt. Nimmer de kook,
dat is voor spierwit. Te onstuimige soppen

zijn tevens funest. Wees volgzaam de raad
op het poederpak. De kunst van het aanpassen
rustig, bekwaam leidt naar het juiste resultaat:
na zoveel beurten nog kuis en niet verwassen

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 30:
Hans Mellendijk vertoeft op vakantie in Wenen en mist er de poëzie uit het vaderland.
Terwijl hij proeft van een Wiener Schnitzel klinkt in twee talen een wonderlijk vers over Brahms en zakken yoghurt...

tussen wenen en tbilisi

was ik johannes brahms ik zou
volmaakt gelukkig beide handen
kussen en op de toetsen leggen
iedere wals een offerande
iedere zegening geteld
al spelend zou ik dankzeggen


sluipschutters zie je niet zo vaak
maar – was ik nu johannes brahms
ik zou veel minder ruzie maken
met mahler zoete koek en wijn
denn alles fleisch es ist wie gras
ik zou minder haatdragend zijn


was ik vandaag johannes brahms
ik lag niet met mijn smoel op straat
twee zakken yoghurt naast mijn oren
gevoel dat uit de benen slaat
en niet voor niets was ik geboren
stom wonderkind dat aderlaat


gelijk ik u johannes brahms
klapten ook uw handen toe
terwijl er rust kwam neergedaald
gelijk ik u zoals de dood
op rustaveli avenue
die stoot en danst en ademhaalt?



Zwischen Wien und Tiflis

Wäre ich Johannes Brahms
ich würde Vollkommen glücklich beide Hände
küssen und auf die Tasten legen
jeder Walzer eine Weihgabe
jede Segnung gezählt.
Spielend würde ich Dank abstatten.


Heckenschützen sieht man nicht so häufig.
Doch – wäre ich nun Johannes Brahms
ich würde mich viel weniger mit Mahler
streiten: Friede, Freude und Wein
denn alles Fleisch es ist wie Gras.
Ich würde weniger nachtragend sein.


Wäre ich heute Johannes Brahms
ich läge nicht mit meiner Fresse auf der Straße
zwei Tüten Joghurt neben meinen Ohren
Gefühl das aus den Beinen schlägt
und nicht umsonst wäre ich geboren
stummes Wunderkind das man zur Ader lässt.


Ähnele ich Ihnen Johannes Brahms
falteten sich auch Ihre Hände
während Ruhe sich senkte?
Ähnele ich Ihnen wie der Tod
auf der Rustaveli Avenue
der stößt und tanzt und Atem holt?


© Ramsey Nasr


-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 29:
Poëzie over het moeizaam afplaggen van heide of is het een Nedersaksische gabberhit uit 2006?
Hakken of  Hakkuh? Bert Scheuter "was den arbeid muu" en heeft zijn hielen gelicht voor een vakantie in de eeuwig zingende bossen van Zweden...


Onzinnige feestelegie op old gereedschap, den arbeid muu *

Wat zwalkt ow in ‘t gemaot,
wat drunkt en boestert op?
Wat hef de minke op verlaot
en houwt de zatman an de kop?

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.

Daor beestert ‘t spöl op huus op an,
daor kneistert tallemaot.
Wie lovert raps de pluuze an?
Wie plekt ‘t zwarte zaod?

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.

Maor kump de snal an ‘t krallen
zóllen zuukt de hänsken neer!
Dan heur i-j luude snallen:
waor zol den hiet dan heer?

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.

Mangs laot de ruggen mäote,
mangs kroet de bunte veerzen.
Wat lieken eur de sträote?
Wat reupen eur de leerzen?

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.

Dat is now alles aover,
dat geet en kump niet weer.
Kwam wulpe ooit van optenaover,
now zuukt de hänske zóllen neer.

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.

Now luustert naor de knoezen,
now reupelt zwaor verdriet.
Welks händjen geet hen bloezen?
Welks stöksken drif in ‘t riet?

Dat is de plakhakke,
die olde plakhakke,
met wörme in de stelle
en een eeuweg stikke nakke.


30 juni 2006

Bert Scheuter
• tweede deel van de titel vrij naar H.H. ter Balkt

----------------------------------------------------------------------------------------------- 


Balansbandje


stoethaspels der aarde: kom kijken
naar de Power Balance (€ 34,95)
verlies nooit meer je evenwicht
in het lijf of in het leven
sta sterk en wankel niet
vertrouw op mijn hologram
stem af op mijn frequenties

kwakzalvers der aarde: kom kijken
naar de Power Balance (€ 34,95)
hier ligt het geheim van de winst
die Oranje en zijn elftal zal behalen
in het heden en in de toekomst
omarm mijn hologram
ontvang mijn frequenties

bijgelovigen der aarde: kom kijken
naar de Power Balance (€ 34,95)
het zijn Yolanthe en Wesley Sneijder
gebenedijd glossy gossip voetbalduo
dat jullie dit kleinood bracht
aanschouw mijn hologram
bezing mijn frequenties

en trek je niets aan van de
Vereniging tegen Kwakzalverij
die mij afdoet als 'totale nonsens'.  


Louis Radstaak

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 27 :
Poëzie op een zakdoek in de serie Snikgedichten van Plint.


Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:


zo helpt poëzie.

Herman de Coninck
© plint

----------------------------------------------------------------------------------------------- 

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 26 :
Lourdes (Natasja Boezem)

In het 'Stedeke' Diepenheim (gem. Hof van Twente) staat deze bushalte voor de entree van het gebouw van de Kunstvereniging Diepenheim. Het is een kunstwerk van Natasja Boezem, dat slechts opvalt door zijn halve draai om de as en zijn eindbestemming: Lourdes. Lijn 73 zal vermoedelijk nooit komen, de zieken zullen staan te wachten op verlossing die uit zal blijven. Tenzij op een dag de bus van HiPP zal stoppen om de gelovigen mee te nemen op een Reis naar het Einde van de Nacht. In de Franse bedevaartplaats zal het wemelen van weggesmeten stokken, krukken en rollators tengevolge van de heilzame werking die uitgaat van Het instituut Praktische Poëzie.
Ave! (Maria). Kijk hier live naar de grot van Lourdes

Hier vindt u een link naar een gedicht over 'Lourdes' van de Haagse stadsdichter Daan de Ligt.

Op de voorgrond in de foto staat een 'Mini Blue Helmet', hier neergezet/achtergelaten als onderdeel van het gelijknamige project door beeldend kunstenaar Ron Scherpenisse.

-----------------------------------------------------------------------------------------------  

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 25 :
Marc groet 's morgens de dingen (Paul van Ostayen)


Marc groet 's morgens de dingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag

Daa-ag vis
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn

...en dan blijken ze veranderd te zijn in oranjeartikelen.
Alles voor een hoger doel: het winnen door Nederland van het WK voetbal.
De dingen worden losgezongen van hun vorm, kleur, substantie, functie, land van herkomst etc. Zelfs een voetbalhater zal moeten erkennen dat dit een proeve van praktische poëzie is!
Hierboven een greep van HiPP.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

PROEVE VAN PRAKTISCHE POËZIE week 24:
Uit nutteloze noodzaak (Ramsey Nasr)

Uit nutteloze noodzaak

laten we eerlijk zijn
als beest zijn we totaal mislukt
ik zie mij daar nog staan
op een savanne zonder uitvlucht
in het volle licht der dieren
een mond vol tanden
heel modern, heel gênant

vandaag
regerend met draadloze hand
in een land gebouwd onder water
met mensenrechten, koffieapparaten
en de natuur in mooie reservaten
voel ik nog steeds diezelfde angst
niets is veranderd
weids en eindeloos gaapt de savanne

welkom in mijn hoofd
het is een doos vol zwarte gaten
alles wat een mens verzint
zuigt zich erin: zeppelins, vakanties
zelfhaat, witte fosfor, dildo’s, anorexia
dubbelvla, dwangneuroses, shalali shalala
of de lol om een gemarteld paard
ook de dingen die niemand wil verzinnen
zitten erin: gewoon, voor de heb
ik draag een hoofd als een handicap
zwellend, kolkend, almaar zwellend
altijd vloed, nooit nog eb

geen vijand bleef er voor mij over
leeuw, griep, pest, slang
zelfs de dood slaapt aan een leiband

maar diep van binnen
in mijn grote grabbelton
daar vond ik er nog één
splinternieuw, zelfverzonnen
scharrelt een vijand
op de bodem van mijn vrije tijd
zinloos in de rondte
ik noem hem: Eeuwigheid

louter de gelegenheid
erover na te denken
volstond om hem te scheppen

gevangen zit ik als een rat
in mijn hobby, dag en nacht
en ik ben bang

ik was van plan een heldenstuk te schrijven
over het belang van kunst
haar grote nut maar mijn blad zweeg indrukwekkend
en alle muzen weken

de waarheid is
zij heeft geen nut
kunst is maar een bijproduct
zij is niet nodig om te kunnen
eten, neuken, ademen

maar één ding kan ze
zij kan vechten waar ik vlucht
zij kan, met haar ene giftand
zij het voor een kort moment
mij redden van de eeuwigheid
en dit verlammend gat verlammen

bij een vijand zonder handvat
helpt alleen het nutteloze
dan helpt kerven in een bot
stieren schetsen in een grot
dan helpt de nachtwacht
en het zingen bij een dode

uit nutteloze noodzaak
schiep kunst de mens

en als ik verstijf op mijn savanne
van bedreigend vrije tijd
als ik mijzelf vervloek
om dit uitzicht zonder eind
als mijn kop breekt van het licht
dan huil ik niet, dan schreeuw ik niet
ik hang mijzelf niet op
maar pak een pen
en schrijf u dit gedicht

Dichter des Vaderlands,
Ramsey Nasr

Make a free website with Yola